Black Panther (2018) – Κριτική Ταινίας

Σε μία εποχή όπου η πολιτιστική ποικιλομορφία είναι το μεγαλύτερο θέμα συζήτησης στην Αμερική όσον αφορά τον κινηματογράφο, μία ταινία όπως το Black Panther γίνεται η ταινία με τα περισσότερα tweets για το 2018. Οι προπωλήσεις εισιτηρίων ξεπερνούν κάθε άλλη ταινία της Marvel και γενικότερα το hype δε θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο.

Η Marvel προσπάθησε να δώσει έναν πιο πολιτικοποιημένο τόνο μιας και η ταινία αναφέρεται στον πρώτο μαύρο σουπερήρωα στην ιστορία που είχε δικό του κομικ και γενικότερα προσπαθεί να δώσει ένα μήνυμα για την θέση της μαύρης κοινότητας και όχι μόνο. Οι απόψεις όσον αφορά την επιλογή κατεύθυνσης της ταινίας φαίνεται να ποικίλουν αφού άλλοι δέχτηκαν το μήνυμα αλλά άλλοι φαίνεται να ενοχλήθηκαν.

Η υπόθεση έχει ως εξής· μετά τα γεγονότα του civil war και το θάνατο του πατέρα του ο T’Challa (Chadwick Boseman) επιστρέφει στην τεχνολογικά ανεπτυγμένη αλλά κρυμμένη από τον υπόλοιπο κόσμο πατρίδα του Wakanda, αφού πρέπει να αναλάβει τα καθήκοντα του ως βασιλιάς και να επαναπροσδιορίσει τη θέση της Wakanda στον κόσμο. Μέχρι που ένας αναπάντεχος εχθρός ο Eric Killmonger (Michael B Jordan) έρχεται για να διεκδικήσει το θρόνο και να φέρει ένα διαφορετικό τρόπο ηγεσίας στη Wakanda.

1508192490030_198436_cops_13

Ξεκινώντας θα πω πως ήμουν πολύ ενθουσιασμένος για τη ταινία καθώς ο Black Panther αποτελεί έναν από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες της Marvel. Η ταινία καθορίζει απευθείας τον τόνο που θα ακολουθήσει που είναι και λίγο πιο σοβαρός από ότι έχουμε συνηθίσει σε προηγούμενες ταινίες του Marvel Cinematic Universe. Αν έπρεπε να το συγκρίνω θα το σύγκρινα με το “Captain America: Winter Soldier”. Υπάρχουν πανέμορφα τοπία και γενικά καταπληκτική φωτογραφία με πλάνα που ξεχωρίζουν. Ο Ryan Coogler έκανε καταπληκτική δουλειά ‘χτίζοντας’ τον κόσμο της Wakanda και δίνοντας στο κοινό να καταλάβει τα πάντα για μία ιδιαίτερη κουλτούρα.

Οι χαρακτήρες όμως, κατά τη γνώμη μου, είναι το ισχυρότερο σημείο της ταινίας. Ο  Chadwick Boseman έβαλε το δικό του στίγμα στον χαρακτήρα του Black Panther και έφερε μία σοβαρότητα στον χαρακτήρα, η οποία αρμόζει σε μία βασιλική φιγούρα, δείχνοντας τη πορεία ενός ανθρώπου που δεν ήταν έτοιμος να γίνει βασιλιάς ξαφνικά να κουβαλά ένα ολόκληρο έθνος στη πλάτη του. Ο Killmonger (Michael B Jordan) θεωρώ πως είναι ο καλύτερος εχθρός μετά από Loki και Vulture καθώς αποδεικνύεται αντάξιος αντίπαλος για τον T’Challa όχι μόνο σωματικά αλλά έχοντας κατάλληλα κίνητρα για τις πράξεις του κάτι που τον κάνει απευθείας ενδιαφέρον αλλά και απειλητικό. Θα συνεχίσω με τον επόμενο villain της ταινίας τον Ulysses Klaue (Andy Serkis), ο οποίος έχοντας εμφανιστεί στο ‘Avengers Age of Ultron’ έχει ήδη καθιερώσει τον χαρακτήρα του αποτελεί μια πιο κωμική αλλά ταυτόχρονα  απειλητική φιγούρα καθώς έχει πάντα ένα σχέδιο και βρίσκεται ένα βήμα μπροστά.

Εκεί όμως που η ταινία αφιερώνει είναι οι γυναικείοι χαρακτήρες της. Πέρα από την Danai Gurira η οποία υποδύεται την Okoye, την στρατηγό της βασιλικής φρουράς dora milaje ενός τάγματος από γυναίκες πολεμίστριες έτοιμες να δώσουν τη ζωή τους για τη πατρίδα, και την Lupita Nyong’o ως Nakia, πρώην του T’Challa και κατάσκοπο για λογαριασμό της Wakanda, η αγαπημένη μου ήταν η μικρή αδερφή του T’Challa, Shuri (Letitia Wright) η οποία αποτελεί την επιστημονική διάνοια της Wakanda καθώς η ευφυΐα της ξεπερνά μέχρι και αυτή του Tony Stark.

82407-rzswyqzrnj-1519012206

Όλοι οι χαρακτήρες που προανέφερα καθώς και αυτοί που δεν ανέφερα μιας και το cast είναι τεράστιο έχουν κάτι ξεχωριστό να προσφέρουν στο σύνολο της ταινίας και κανένας χαρακτήρας δεν είναι κακογραμμένος ή απλά βρίσκεται εκεί χωρίς λόγο.

Τα αρνητικά της ταινίας, κατά τη γνώμη μου, είναι κυρίως σε θέματα ρυθμού οπού η δράση σταματά για αρκετή ώρα για να λάβουν χώρα ορισμένα γεγονότα και αυτό δημιουργεί μια κοιλιά λίγο πριν τη τελική μάχη.  Έπειτα, ενώ στο σύνολό της η ταινία είχε καταπληκτικά εφέ και τοπία, όπως προείπα, σε ορισμένες σκηνές το green screen είναι αρκετά εμφανές με αποτέλεσμα να χαλάει η αισθητική της σκηνής. 

Πέραν των άλλων έχω ακούσει διάφορες απόψεις για την ταινία. Εγώ προσωπικά ένα έχω να πω σε όσους θα την δουν. Εφόσον πρόκειται για μία ταινία με σουπερήρωα θα έχει σίγουρα την ουτοπική εικόνα και πιστέψτε με η ταινία στον πυρήνα της τονίζει την ενότητα μεταξύ των λαών και πώς αυτό θα είναι προς όφελος όλων. Ναι, το αφρικάνικο πολιτισμικό στοιχείο είναι έντονο από ένδυση έως μουσική χάρη στον σκηνοθέτη Ryan Coogler κάτι που κάνει την ταινία ιδιαίτερα όμορφη. Αφού όμως έχουμε χειροκροτήσει ήρωες οι οποίοι μάχονται για την αλήθεια, τη δικαιοσύνη and the American way δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει να χειροκροτούμε ήρωες που μιλούν για ενότητα μεταξύ λαών.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Black_PatherNoikiase_To_Se_DVD

Advertisements