Tomb Raider (2018) – Κριτική Ταινίας

Τρέξε Lara, τρέξε!

Εδώ και κάποια χρόνια επικρατεί (δικαίως) η άποψη πως κάθε απόπειρα μεταφοράς ενός videogame στη μεγάλη οθόνη, στέφεται από παταγώδη αποτυχία· πόσο μάλλον για την γνωστή αυτή ηρωίδα που έχει ήδη δοκιμάσει δύο φορές να κάνει την μετάβασή της από την οθόνη του υπολογιστή μας σε εκείνη των μεγάλων αιθουσών. Η Angelina Jolie απέτυχε, η Alicia Vikander όμως;

Η Lara είναι μια νεαρή κοπέλα που απολαμβάνει τα αθλήματα και παρ’ όλη την τεράστια περιουσία της, προσπαθεί να βγάζει μόνη της τα προς το ζειν, κάνοντας delivery με το ποδήλατό της (οι λόγοι πίσω από αυτήν της την απόφαση, δεν γίνονται ποτέ γνωστοί), στους μουντούς δρόμους του Λονδίνου. Μια μέρα όμως πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με την… γραφειοκρατία για τον, επίσημο πια, θάνατο του πατέρα της. Ψάχνοντας όμως τα χαρτιά της κληρονομιάς της ανακαλύπτει έναν γρίφο που της άφησε ο πατέρας της Richard (Dominic West), στον οποίο αποκαλύπτεται η κρυφή τοποθεσία ενός νησιού, που ο τελευταίος φέρεται να πέθανε. Η Lara λοιπόν αποφασίζει να τον βρει, ταξιδεύοντας σε ένα νησί γεμάτο κινδύνους και μυστικά.

source

Πρώτα από όλα, αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά, είναι πως η ταινία έχει αρκετό ενδιαφέρον. Η Vikander αποδείχθηκε εξαιρετική επιλογή ως lead cast και σε κάθε τι που τη βλέπουμε μέσα στην ταινία, μπορούμε να φανταστούμε πως έβαλε μεράκι στην δημιουργία του.

Σε γενικές γραμμές τώρα, η συγκεκριμένη μεταφορά έχει κάνα-δυο θεματάκια (όχι πολύ σοβαρά) τα οποία αφαιρούν ένα μέρος της αποτελεσματικότητάς της.

Πιο συγκεκριμένα, η ταινία είναι χωρισμένη σε τρία ευδιάκριτα acts (μέρη): ένα απλό και χλιαρό πρώτο, ένα… meh δεύτερο και ένα πολύ καλό τρίτο. Μέχρι λοιπόν τη μέση της ταινίας, οι εντυπώσεις που σου αφήνει δεν είναι και κάτι το εξαιρετικό. Αργό τέμπο, κλισέ χαρακτήρες/υπόθεση, παράλογα stunts και ασχημούτσικα CGI. Μέχρι να φτάσει το τρίτο και τελευταίο act, στο οποίο αποκτάει ενδιαφέρον και ουσία, και από περιπέτεια επιβίωσης, γίνεται ένα – κατα τα άλλα – αξιοπρεπές περιπετειώδες θρίλερ (κάτι το οποίο του ταιριάζει καλύτερα). Βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως τα CGI ξαφνικά γίνονται καλύτερα ούτε πως ο όρος “κλισέ” παύει να υπάρχει· απλά το ενδιαφέρον μας αναζωπυρώνεται και η πορεία γίνεται ανοδική.

tomb-raider-alicia-vikander
Το puzzle-solving αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ταινίας.

Το νέο ‘Tomb Raider’ δεν είναι η ταινία που θα σπάσει την κατάρα των κακών ταινιών βασισμένων σε videogame, αποτελεί αδιαμφισβήτητα όμως ένα βήμα μπροστά και φέρνει κάτι νέο στο τραπέζι. Έχει τα θεματάκια της (αυτό είναι σίγουρο), αλλά δεν παύει να είναι διασκεδαστική και καλοσκηνοθετημένη, και ναι η Vikander πέτυχε στο να κάνει μια αξιοσέβαστη προσάθεια. Ίσως είναι η ταινία που ρίχνει την πρώτη ηχηρή κλοτσιά στην σφραγισμένη εκείνη πόρτα των μεταφορών από video games. Το μόνο που μένει τώρα είναι να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες κλοτσιές (κάτι που ίσως να το κάνει και η ίδια, μέσα από το ανοιχτό sequel που αφήνει στο τέλος).

FINAL VERDICT:

tomb-raider-verdict

TRAILER:


FUN FACT:

  • Πέραν της οσκαρικής Vikander, υπήρξαν και άλλα μεγάλα ονόματα που φλέρταραν με τον ρόλο της θαρραλέας τυμβωρύχου, όπως: Daisy Ridley, Emilia Clarke, Saoirse Ronan, Cara Delevingne, Gemma Arterton, Olivia Munn και Olivia Wilde.
  • Η Alicia Vikander ήθελε ο χαρακτήρας της να είναι πολύ γυμνασμένος και να έχει την αντίστοιχη φόρμα που αρμόζει σε μία δυνατή γυναίκα όπως της Lara. Γι’ αυτό το λόγο πέρασε ατελείωτες ώρες στο γυμναστήριο, και όχι μόνο αυτό, αλλά εκτέλεσε μόνη της πολλά από τα stunts της ταινίας (κάποια μάλιστα πάνω από δύο φορές).
Advertisements
Tagged with: