The Cloverfield Paradox (2018) – Κριτική Ταινίας

Μια απροσδόκητη “επίθεση” του Netflix, που δυστυχώς στάθηκε αρκετά χλιαρή. 

Σε ένα διαστημόπλοιο, μόλις κάτι χιλιάδες χιλιόμετρα πάνω από τη Γη, βρίσκονται έξι επιστήμονες που κάνουν πειράματα με μικροσωματίδια προς αναζήτηση νέων πηγών ενέργειας. Παράλληλα, κάτω στη Γη, η μισές χώρες βρίσκονται σε πόλεμο ενώ οι άλλες μισές ετοιμάζονται για πόλεμο λόγω έλλειψης ενέργειας. Τα πράγματα όμως για τους επιστήμονες θα πάνε πολύ στραβά, όταν μετά από έναν λάθος  υπολογισμό καταφέρνουν να κάνουν το παράδοξο: να συγκρούσουν δυο παράλληλα σύμπαντα μεταξύ τους, με ολέθρια αποτελέσματα.

Που τοποθετούμε την ταινία χρονολογικά σε σχέση με τις προηγούμενες δύο;
Έλα ντε…

Η ταινία είχε όλο τον ντόρο γύρω από το όνομά της έχοντας άλλο όνομα και άλλη ημερομηνία κυκλοφορίας. Περιμέναμε λοιπόν όλοι να δούμε το trailer από το ‘The God Particle’ (τίτλος με το οποίο είχε αρχικά γίνει γνωστό), το οποίο δεν έφτανε ποτέ. Κι έτσι, ξαφνικά, στο περασμένο Super Bowl, όχι μόνο κυκλοφόρησε το trailer, αλλά και η ίδια η ταινία στο Netflix. Το κόλπο ήταν πανέξυπνο, καθώς έσκασε σαν από μηχανής Θεός εκεί που κανείς δεν το περίμενε. Το προϊόν όμως αυτό καθ’ αυτό δεν ήταν αντάξιο – τουλάχιστον στο μεγαλύτερο βαθμό – του πολύ καλού και πρωτότυπου marketing.

MV5BMTA1NjMzOTAtYWFhYS00NzQ5LTk1NWEtYzlkYjkwNWQzMTBmXkEyXkFqcGdeQXVyODExNTExMTM@._V1_

Η ταινία είχε κάποια θέματα στην δομή της ιστορίας κι έδειχνε πως προσπαθούσε να σε κάνει να παραξενευτείς απλά για το “γαμώτο” της χωρίς να έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα πίσω από αυτό.
Ξεκινάει δυνατά και με ωραίο “σετάρισμα” της ιστορίας και της βασικής ηρωίδας της Hamilton (Gugu Mbatha-Raw, η οποία ήταν και αρκετά καλή μάλιστα), αλλά στην πορεία πέφτει θύμα του “γουατδεφακισμού” που θέλει να σου χαρίσει, κι έτσι καταντάει λίγο flat πριν καλά καλά καταλάβεις το τι συμβαίνει.
Αν και κράτησε την δομή που μέχρι στιγμής δείχνει να ακολουθεί το franchise, δηλαδή την διαφορετικότητα μεταξύ του είδους των ταινιών, δεν κατάφερε ούτε να είναι όσο φαντασμαγορικό, σκοτεινό και ρεαλιστικό ήταν το πρώτο, ούτε να διατηρήσει στο έπακρο το μυστήριο και την βάρβαρη και ανθρώπινη φύση του δεύτερου. Πιο πολύ θα λέγαμε πως προσπαθεί να εξάψει την φαντασία και την περιέργειά σου με τρόπους που παραείναι μπερδεμένοι για να βγάζουν νόημα ή να έχουν συνοχή.
Συν της άλλης, υπάρχει και ένα χαζό και αχρείαστο sub-plot προδοσίας, το οποίο δεν προσφέρει κάποιο σημαντικό υπόβαθρο στο όλο concept.

Παρ’ ολ’ αυτά, δεν είναι άσχημη ούτε αδιάφορη αν την πάρουμε ως μόνη της – αγνοώντας δηλαδή το lore των δυο προηγουμένων – αλλά αν την προσθέσουμε στο σύνολο του franchise, τότε αποτελεί την χειρότερη (μέχρι στιγμής) προσθήκη.

FINAL VERDICT

paradox

ΤΡΕΪΛΕΡ

Advertisements
Tagged with: