Justice League (2017) – Κριτική Ταινίας

Υπάρχει καλύτερη DC… και τη θέλουμε;

Όλα ξεκίνησαν το 2013. Τότε η DC σε συνεργασία με την Warner Bros. (πάλι μπροστά μου η Warner) αποφάσισαν να χτίσουν το δικό τους shared cinematic universe στον απόηχο εκείνου της Marvel. Ενώ όμως η Disney πήρε τον χρόνο της και έχτισε, λιθαράκι-λιθαράκι, το κιν/γραφικό της σύμπαν, η Warner “μπήκε με τα χίλια” και προσπάθησε να φτιάξει το δικό της μέσα σε τέσσερις ταινίες. Το αποτέλεσμα: ένα βιαστικό, χαοτικό συνονθύλευμα από χαρακτήρες με βεβιασμένο background και πολύ τρύπιο σενάριο. Και ενώ η συνταγή έδειχνε να βελτιώνεται δυναμικά με το πολύ καλό Wonder Woman – σε αντίθεση με το ανεκδιήγητο Suicide Squad και το μετριότατο (προς κακό) BvS… έρχεται το ‘Justice League’ και πάμε πάλι λίγα βήματα πίσω.

Η ταινία αρχίζει λίγα χρόνια μετά τον θάνατο του Superman (Henry Cavill). Η ανθρωπότητα είναι διχασμένη στο αν η απώλεια του Κρυπτονιανού έχει θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα, κι έτσι ο φόβος και η απόγνωση αρχίζουν να σκορπίζονται. Φοβούμενος για μια μεγάλη επερχόμενη απειλή, ο Batman (Ben Affleck) μαζί με την Wonder Woman (Gal Gadot), αρχίζουν να συλλέγουν άτομα με διάφορες υπερδυνάμεις προκειμένου να συνθέσουν μια ομάδα ικανή στο να αντιμετωπίσει απειλές όπως εκείνη του Doomsday. Η ομάδα αυτή, πέραν του Batman και της Wonder Woman, αποτελείτε από τους: Aquaman (Jason Momoa), Flash (Ezra Miller) και τον Cyborg (Ray Fisher). Οι πέντε τους (μια αρχικά ασύνδετη ομάδα) θα ενωθούν για να αντιμετωπίσουν τον φοβερό και τρομερό (not) Steppenwolf (Ciarán Hinds)· που έχει ως σκοπό να αφανίσει τη Γη.

justice-league

Αρχικά, και πριν μιλήσω μεμονωμένα για τα σημεία τα οποία δεν λειτούργησαν και δεν έδεναν, οφείλω να πω πως η ταινία ήταν διασκεδαστική. Ο ναι, ήταν σίγουρα διασκεδαστική. Αν και στην αρχή ήταν ένα χάος από μοντάζ, στην πορεία έφτιαξε και απέκτησε ενδιαφέροντες εικόνες. Έκπληξη επίσης για μένα αποτέλεσε ο χαρακτήρας του Flash. O Ezra Miller ήταν πολύ καλός στον ρόλο του αδέξιου Flash (αν και περισσότερο αδέξιος από ότι έπρεπε), ενώ αποτελούσε ένα ευχάριστο comic relief. Επίσης ορισμένα sequences ήταν πολύ καλά χορογραφημένα και όμορφα στη σύλληψη.

Παρ’ ολ’ αυτά κάποια πράγματα δείχνουν πως δεν αλλάζουν. Η ταινία, όπως έγραψα και πριν, πέφτει θύμα της ταχύτητας με την οποία προσπαθεί να σετάρει το universe της και αυτό, δυστυχώς, την κάνει ένα αχούρι από βιαστικές και όχι καλά μελετημένες αποφάσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η ταινία να είναι αρκετά… χαζή. Εδώ έρχεται να προστεθεί το γεγονός πως η ταινία, από τις δυο ώρες και σαράντα-πέντε λεπτά, κόπηκε, μετά από απόφαση της Warner, σε μια ώρα και πενήντα-πέντε λεπτά. Οπότε πολλά πράγματα δεν βγάζουν νόημα, λόγω της μικρής διάρκειας και της μεγάλης ταχύτητας με την οποία εξελίσσεται. Ποια είναι η λύση; Πολύ άπλα νοικιάστε ή αγοράστε το extended ή το director’s cut (κάτι που σκοπεύω να κάνω κι εγώ), ούτως ώστε να καταλάβετε καλύτερα το lore και τη ροή της ταινίας!

justice-league-official-heroes-trailer_9p9j-e1511188175418.jpg

Το αποτέλεσμα λοιπόν που έφτασε στην ασημένια οθόνη ήταν λίγο άτσαλο, και τσαπατσούλικο. Ξεκινάμε λοιπόν από το σενάριο. Οι διάλογοι ορισμένες φόρες φαίνονται σαν να γράφτηκαν από παιδιά, ενώ η όλη πλοκή είναι απίστευτα ασταθής και επιτηδευμένη. Επίσης, ένα μεγάλο μείον του Justice League, είναι ο κακός. Δεν θα μιλήσω για τα κίνητρα του (που από μονά τους είναι φουλ κλισέ), καθώς φαίνεται να εκπληρώνει διαταγές εκ των άνωθεν. Θα κάνω λόγο όμως για το γενικό feeling με το οποίο παρουσιάστηκε. Ο Steppenwolf, ούτε λίγο – ούτε πολύ, ήταν ένα χάλι μαύρο. Δεν αποτελούσε πραγματική απειλή, δεν είχε κανένα απολύτως ενδιαφέρον, δεν, δεν, δεν… Φανταστείτε πως η Enchantress του Suicide Squad είχε περισσότερο ενδιαφέρον (φανταστείτε που φτάσαμε). Ένας ακόμα χαρακτήρας που υστερούσε ήταν εκείνος του Cyborg. Πέραν του να ενεργοποιεί διάφορα πράγματα με τα γκάτζετ του, δεν είχε άλλη χρήση. Η παρουσία του δεν είχε κάποιο πομπώδες αντίκτυπο στην όλη πλοκή, και η μη συμμετοχή του γενικά στην ταινία, δεν θα αποτελούσε και κάποια σημαντική έλλειψη (έγινα λίγο αιχμηρούλης τώρα, άλλα έτσι μου φάνηκε, τι να κάνουμε…)!

Στην ταινία, επιπλέον, παρατηρούμε ορισμένες φόρες, πολύ κακό CGI. Υπάρχουν πολλές σκηνές που το background μοιάζει τόσο μα τόσο ψεύτικο, που θα έλεγε κάνεις πως οι ήρωες περπατάνε – κυριολεκτικά – πάνω σε εκατομμύρια pixels. Αυτό ίσως να οφείλετε και στα δεκάδες reshoots που υπέστη η ταινία. Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζεται, ο Snyder αποχώρισε από την σκηνοθεσία του JL κοντά στο τέλος των γυρισμάτων, εξ’ αίτιας μιας οικογενειακής τραγωδίας. Τότε την συνεχεία ανέλαβε ο Joss Whedon (σκηνοθέτης των Avengers), και πιστέψτε με, η αλλαγή αυτή είναι ξεκάθαρη. Το ‘Justice League’ είναι μια ταινία που δεν θυμίζει και πολύ εκείνες που ο Snyder συνηθίζει να κάνει. Και αυτό μας οδηγεί σε δυο συμπεράσματα: ή ο Zack αποφάσισε να αλλάξει τον τρόπο και την προσέγγισή του, ή ο Joss έκανε πολλά περισσότερα από κάποια απλά reshoots. Η αλήθεια είναι πως πιο πιθανό μου φαίνεται το δεύτερο, αλλά ο χρόνος θα δείξει.

The-Flash-in-the-Justice-League-Trailer

Τέλος ο Batman… τι συνέβει στην εν λόγο ταινία με τον Batman; Η αλήθεια είναι πως σε μια ταινία γεμάτη από το υπερφυσικό στοιχείο, το να μην έχεις κάποια υπερδύναμη αποτελεί σίγουρα ένα πρόβλημα στην παρουσίαση. Αυτό φάνηκε σαν κάτι το οποίο οι σεναριογράφοι δεν ανέπτυξαν όπως θα έπρεπε, διότι ενώ ως Bruce Wayne ήταν στο επίκεντρο των σκηνών, ως Batman ήταν σαν το μικρο ξαδερφάκι που η μάνα σου σου λέει να πάρεις ντε και καλά μαζί σου.

Υ.Γ. Η Warner ανακοίνωσε πως τώρα σειρά έχει το Aquaman του J. Wan, ενώ έπονται τα Flashpoint και το ήδη προβληματικό The Batman. Έχει φτάσει ο καιρός για την… *ugh*.. την εταιρία παραγωγής που έχω αναφέρει μέχρι σήμερα χίλιες φόρες… να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις και παραλλαγές, ούτως ώστε να αποκτήσει περισσότερο ενδιαφέρον, όχι στο σύμπαν της, αλλά στις ταινίες τις ως καθαυτές· διότι τα νούμερα του JL, στο box office, σημειώνουν το χαμηλότερο άνοιγμα από την αρχή του DCEU.

FINAL VERDICT:

landscape-1504266508-justice-league-166


Advertisement

Advertisements