Dunkirk: Η πιο ηρωική ταινία που έγινε ποτέ – Κριτική Ταινίας

«Όλη η ταινία, είναι σαν να βλέπεις μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί, κι εσύ είσαι δεμένος και ακίνητος μόλις λίγα εκατοστά από αυτή

Κάπως έτσι θα περιέγραφα την ταινία αν έπρεπε να την συρρικνώσω σε μια περίοδο και, πιστέψτε με, δεν θα υπερέβαλα καθόλου.

400.000 στρατιώτες είναι ακινητοποιημένοι στη παραλία της Δουνκέρκης. Ο εχθρός τους έχει περικυκλώσει και η μόνη λύση για να επιβιώσουν είναι να παραδοθούν. Τα περιθώρια στενεύουν και ο θάνατος δείχνει να πλησιάζει αργά αλλά σίγουρα. Κανείς όμως δεν πετάει το όπλο του. Κανείς δεν σηκώνει λευκή σημαία. Άγγλοι, Γάλλοι και Βέλγοι βρίσκονται σε μια παραλία σκεπασμένη από πτώματα περιμένοντας για ένα θαύμα. Ως μια ανέλπιδη προσπάθεια, η Βρετανία θέτει σε εφαρμογή την «Επιχείρηση Dynamo». Η επιχείρηση αυτή, έχει ως στόχο, το να διασώσει όλους τους επιζώντες από την Δουνκέρκη, στοιβάζοντας τους σε εμπορικά, πολεμικά ακόμη και ιδιωτικά σκάφη/πλοία. Προσπαθεί επίσης, μέσω αεροσκαφών spitfire, να προσφέρει την απαραίτητη κάλυψη σε αυτά τα σκάφη αλλά και στους ακινητοποιημένους πεζικάριους στο μόλο της Μάγχης. Κι εκεί είναι που η υπόθεση “σπάει” σε τρία χωροχρονικά στάδια. 1) στο μόλο/παραλία, 2) στο ιδιωτικό μικρό σκάφος ενός απλού πολίτη και 3) στα δυο αεροσκάφη που προσφέρουν την κάλυψη. Ξηρά, θάλασσα, αέρας. Τρία στάδια. Τρία πολεμικά μέτωπα έτοιμα να εκραγούν υπό εχθρικά πηρά. Όλη λοιπόν η ταινία είναι μια τεράστια διάσωση και επιβίωση απλών, ανώνυμων στρατιωτών. Και χωρίς να χάνει καθόλου χρόνο, ο Nolan μας βάζει απευθείας στον τρόμο των χαρακτήρων με τον πιο αριστοτεχνικό και αγχωτικό (με την καλύτερη έννοια) τρόπο που ίσως έχετε δει.

Η ταινία είναι βασισμένη στην πραγματική, ομώνυμη επιχείρηση που έλαβε τόπο στις 26 Μαΐου και κράτησε ως τις 4 Ιουνίου του 1942, και θεωρείτε ως μια από τις πιο ηρωικές και γενναίες ήττες της σύγχρονης ιστορίας.

christopher-nolans-dunkirk-imax-poster-cropped

Ο Nolan είναι ένας σκηνοθέτης που μας έχει συνηθίσει σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Φαντασμαγορικά εφέ και ιδέες που εξάπτουν την φαντασία και γεμίζουν τουλάχιστον δυόμισι ώρες κινηματογραφικής απόλαυσης. Εδώ ακολουθεί μια διαφορετική πορεία και μεταχειρίζεται ένα πραγματικό γεγονός με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Παίρνει μια από τις μεγαλύτερες υποχωρήσεις της παγκόσμιας ιστορίας και δημιουργεί μια από τις πιο ηρωικές ταινίες του σύγχρονου σινεμά, με την μικρότερη δυνατή χρήση CGI. Δεν υπάρχουν ονόματα. Δεν θα δείτε σκηνές που οι χαρακτήρες σταματούν και συζητούν για την ζωή τους πριν τον πόλεμο. Δεν θα δείτε τίποτα το κλισέ. Ούτε θα δεθείτε με έναν χαρακτήρα επειδή ο σκηνοθέτης επέλεξε να πει την ιστορία μόνο από την δικιά του οπτική γωνία. Θα δείτε αγνώστους μεταξύ άγνωστων (γι’ αυτό και το μεγαλύτερο μέρος των ηθοποιών, πέρα από Mark Rylance, Kenneth Branagh και Tom Hardy, είναι άσημοι ηθοποιοί), γιατί σε έναν πόλεμο δεν υπάρχει ο John, ο Paul ή ο Jack αλλά χιλιάδες άνθρωποι που δεν ξέρουν αν θα είναι ζωντανοί το επόμενο δευτερόλεπτο. Αυτό είναι κάτι για το οποίο η ταινία κατακρίθηκε. Ο Nolan όμως μίλησε με παλαίμαχους στρατιώτες και έμαθε πως σε μια εμπόλεμη ζώνη όλοι είναι ένα, δεν υπάρχει χώρα ή κουλτούρα, αλλά μια τεράστια λίμνη από φοβισμένους και γενναίους ανθρώπους που μάχονται για να μείνουν ζωντανοί.

Πραγματικά δεν ξέρω σε τι να πρωτοαναφερθώ γι’ αυτήν την ταινία. Για την φωτογραφία; Τα πλάνα είναι τόσο όμορφα φωτισμένα και χρωματισμένα που νιώθεις ότι το φιλμ σε καταπίνει. Τα σκηνικά; Όλες οι τοποθεσίες που βλέπετε στην ταινία, είναι οι πραγματικές τοποθεσίες της Δουνκέρκης· όπως επίσης και τα περισσότερα από τα πλοία ή τα αεροσκάφη που θα δείτε (μερικά από τα οποία και καταστράφηκαν κατά την διάρκεια των γυρισμάτων). Το sound design; Η πρώτη σφαίρα που ακούστηκε σχεδόν με “κλότσησε” από την θέση μου. Το μοντάζ; Δεν ξέρω τι τακτική ακολούθησαν αλλά ήταν σαν οι τρεις ιστορίες να ήταν μια. Αλλά εκεί που πραγματικά εντυπωσιάστηκα, ήταν η μουσική. Ο ναι, ο Hans Zimmer μόλις μου απέδειξε ότι ξέρει να σε κρατάει στην άκρη της θέσης σου και να σου πλαισιώνει όλη την δράση με τον πιο αριστοτεχνικό τρόπο. Η τακτική που ακολούθησε βασίζεται σε μια ακουστική ηχητική ψευδαίσθηση που λέγεται Shepard Tone, όπου ενώ πιστεύεις πως η μουσική κλιμακώνεται, στην πραγματικότητα κυμαίνεται σε ένα σταθερό επίπεδο, και η χρήση βιολιού ή κάποιου άλλου έγχορδου, ενισχύει την ατμόσφαιρα και την αγωνία (μπορείτε να βρείτε σχετικό βίντεο εδώ) . Και μιας κι έγραψα για ατμόσφαιρα και αγωνία, να είστε σίγουροι πως ή θα βουλιάξετε στο κάθισμα σας, ή θα σκίσετε τα μαξιλαράκια στα μπράτσα του καθίσματος.

screen-shot-2017-05-05-at-12-40-00-pm1

Μπαίνοντας στην αίθουσα είχα πολλούς ενδοιασμούς πως δεν θα μου αρέσει. Συνήθως όταν μια ταινία παίρνει τόσες διθυραμβικές κρητικές, υπάρχει φόβος να μην ανταποκριθεί στις προσδοκίες. «Κάνε να’ ναι καλό, κάνε να’ καλό», έλεγα συνέχεια από μέσα μου. Όμως ο Nolan (και ένας από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες) μου απέδειξε πως το όνομά του δεν κτίστηκε μέσα σε μία μέρα. Ξέρει να σε εντυπωσιάζει, να σε ευχαριστεί, να σε προβληματίζει και κυρίως να ανταποκρίνεται σε ό,τι θες και ζητάς να δεις· αφήνοντάς σου (όπως πάντα) μια όμορφη γλυκόπικρη γεύση.

Αν έχετε γενέθλια τώρα στα κοντά (ή και όχι) κάντε ένα δώρο στον εαυτό σας, και πηγαίνετε στον πιο εξοπλισμένο κινηματογράφο τις γειτονιά σας (VMAX οθόνη, Dolby Atmos ήχο). Μην το δείτε στο σπίτι σας όσο μεγάλη τηλεόραση κι αν έχετε. Προλάβετε όσο παίζεται ακόμη στο σινεμά. Η εμπειρία του ήχου και της IMAX κινηματογράφησης, δεν μπορεί (και ούτε ποτέ θα μπορέσει) να συγκριθεί με εκείνη του σπιτιού ή κάποιας οθόνης οικιακής χρήσης.

Κλείνω λέγοντας το εξής: Ζούμε σε μια εποχή, που οι σούπερ ήρωες παρελαύνουν από όλα τα media (σινεμά, τηλεόραση, streaming services), κι όμως το να είσαι ήρωας δεν είναι να σώζεις την γη από έναν ουρανοξύστη ή από έναν villain με ένα γάντι με πετράδια, αλλά να έχεις το σθένος να παραμένεις άνθρωπος κάτω από τις δυσκολότερες και πιο βίαιες περιστάσεις. Όπως και ο… δεν θα σας πω ποιος… που στο τέλος της ταινίας, αντί να ζητήσει χρήματα ή εύσημα για την ηρωικότατη πράξη του… απλά βάζει το καπελάκι του και χάνεται μέσα στο πλήθος, φροντίζοντας να χαρίσει ένα χαμόγελο σε αυτούς που το έχουν ανάγκη (ανατριχιαστική σκηνή). Οι ήρωες δεν γράφονται με μεγάλα γράμματα, ούτε γυρίζουν σε βαρύγδουπες επευφημίες. Ίσως να δείτε τα ονόματά τους σε κάποια ξεχασμένη και παλιά φυλλάδα, πεταμένη σε κάποια σκονισμένη γωνία.

FINAL VERDICT:

Dunkirk_Na_To_Deis_Sto_Cinema

dunkirkAD

 

Advertisements