Ο Θρύλος του Ταρζάν / The Legend of Tarzan (2016) – Κριτική Ταινίας

Δεν θα πω ψέματα. Ο λόγος που αποφάσισα να δω την συγκεκριμένη ταινία ήταν μία viral συνέντευξη των πρωταγωνιστών Alexander Skarsgård και Margot Robbie με τίτλο ‘Alexander Skarsgard: “I have a third nipple” ’. Δεν είχα κανέναν ενθουσιασμό περί στόρι ή ήρωα απλά υπέθεσα πως αν η ταινία είναι έστω και το μισό διασκεδαστική από την τρίλεπτη κουβέντα των πρωταγωνιστών το απόγευμα μου δεν θα πάει τελείως χαμένο.

Κοιτάξτε, το ‘The Legend Of Tarzan’ έχει πολλά ελαττώματα αλλά και αρκετά θετικά. Αρχικά, είναι μία ώριμη προσέγγιση στην ιστορία του Ταρζάν. Προσπαθεί να δώσει κάτι διαφορετικό σε αυτή την πασίγνωστη ιστορία και να εξερευνήσει λίγο παραπάνω τους χαρακτήρες.

Όλα αρχίζουν χρόνια μετά την επιστορφή του Ταρζάν (Alexander Skarsgård) από την ζούγκλα της Αφρικής στην ζωή του ως λόρδος John Clayton. Ο John εγκλιματισμένος στο νέο περιβάλλον ζει με την γυναίκα του Jane (Margot Robbie). Όλα θα αλλάξουν όταν ο ίδιος θα δεχτεί μία πρόσκληση επιστροφής στο Κονγκό ως έφορος της Κυβέρνησης, χωρίς να γνωρίζει ότι είναι παγίδα σχεδιασμένη από τον Βέλγο Στρατηγό, Leon Rom (Christoph Waltz). Έτσι, ο Ταρζάν… εεε συγνώμη… ο John Clayton (δεν του αρέσει να τον αποκαλούν πλέον Ταρζάν) θα επιστρέψει με την Jane πίσω στην Αφρική.

art-v3-background

Η ταινία κυλάει γρήγορα χωρίς όμως να γίνεται στην πραγματικότητα κάτι. Για κάποιο λόγο ένιωθα πως σε προετοίμαζε συνεχώς για να συμβεί κάτι μεγάλο, επικό, μία ανατροπή, χωρίς όμως να συμβαίνει ποτέ. Είναι μία ιστορία περιπέτειας αλλά περιπέτεια δεν έχει. Η δράση είναι αρκετά περιορισμένη αν εξαιρέσεις μία – δύο σκηνές όπου οι ήρωες βρίσκονται αντιμέτωποι με γορίλες. Και όταν έρχεται η ώρα της δράσης, το CGI και η σκηνοθεσία την προδίδει.

Ο σκηνοθέτης David Yates (Harry Potter and the Half-Blood Prince, Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 & 2) ενώ σε ορισμένες σκηνές ανταποκρίνεται πολύ καλά στην δράση, σε άλλες απέτυχε να δημιουργήσει το επικό sequence μάχης (και με τις δύο ‘boss fight’ μάχες του Ταρζάν). Γενικά, αν και τα καρέ ήταν αρκετά περιποιημένα και όμορφα δεν εξυπηρετούσαν καθόλου την ιστορία, η οποία φαίνεται να έμεινε σε δεύτερη μοίρα.

Από θέμα υποκριτικής όλο το καστ είναι επιεικώς μέτριο. Ο Alexander Skarsgård, πολλές φορές εκφραστικά άτοπος και ίσως αστείος, μετατρέπει, με την βοήθεια του σεναρίου, τον χαρακτήρα του Ταρζάν στο μεγάλο ελάττωμα της ταινίας. Η Margot Robbie καταδικασμένη από την εμμονή των σκηνοθετών και παραγωγών των blockbusters να παρουσιάζουν τις γυναίκες αψεγάδιαστες σε κάθε καρέ, παραμένει μία ατσαλάκωτη ‘damsel in distress’. Ο Christoph Waltz στο ρόλο του κακού ήταν ο… Christoph Waltz. Και ο Samuel L. Jackson βρισκόταν απλά στην ιστορία για να προσφέρει το τυπικό comic relief.

Με λίγα λόγια το ‘The Legend Of Tarzan’ είναι μία ταινία που δεν κουράζει και περνάει σχετικά ευχάριστα. Ξεκινάει με ενδιαφέρον να σου πει κάτι καλό και καινούργιο αλλά τελικά δεν στο λέει ποτέ.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Den_Xaneis_Kai_Kati

harrypotter

 

Advertisements