Νατάσσα Μποφίλιου – Βαβέλ / Κριτική Άλμπουμ

Σίγουρα, ο νέος δίσκος της Νατάσσας Μποφίλιου, δεν ήρθε για να περάσει χωρίς να μας αγγίξει.

Βαβέλ”. Ένας τίτλος που δεν επιλέχθηκε τυχαία. Ο σκοπός του; Ξεκάθαρος. Ήρθε να μας μαγέψει, να μας ταξιδέψει, μα κυρίως, να μας προβληματίσει. Σε μια εποχή, όπου όλα αλλάζουν άρδην και πολύ γρήγορα, το μουσικό τρίδυμο Μποφίλιου- Ευαγγελάτος – Καραμουρατίδης, έρχεται κυρίως για να “ενοχλήσει”, να καταπιαστεί με απλά ή πιο σύνθετα προβλήματα, με άξονα τη χαοτική έλλειψη επικοινωνίας που επικρατεί στην πόλη, με ύφος όμως ρομαντικό. Μια δουλειά, αρκετά τολμηρή, με ατού της, την αγγελική φωνή της ερμηνεύτριας, τους απλούς, καθημερινούς στίχους του συνθέτη, μπλεγμένα όλα με νότες και συγχορδίες, λαϊκές, έντεχνες, ρομαντικές μα ταυτόχρονα μοντέρνες, του ενορχηστρωτή. «Στην γη του Κάφκα, μόλις χτύπησαν κάρτα!»

Πρόκειται για μια σκιαγράφηση της εποχής μας. Έρωτας, αγάπη, καθημερινά προβλήματα, είτε μικρότερα και επιπόλαια, είτε πιο σπουδαία. Ιστορίες καθημερινές, που μπλέκονται με την καθημερινότητα. Τραγούδια, άλλοτε έντονα και δυναμικά, άλλοτε χαμηλών τόνων, απολογητικά, διαποτισμένα όμως από ένα άρωμα νοσταλγικό, βγαλμένο από άλλες εποχές.

Ο ‘Αετός της Αγάπης’ , μια αισθαντική, ερωτική μπαλάντα που θα την χαρακτήριζε κανείς “χαμηλών τόνων”, με την φωνή της Μποφίλιου, σχεδόν ψιθυριστή, γεμάτη από συναίσθημα. Στον ‘Άνθρωπο του κόσμου’, σε παρόμοιο, αργό ρυθμό, μας κάνει εντύπωση, πέρα από την φωνή, που όλοι αναγνωρίζουμε, το ενδιαφέρον μπλέξιμο των εγχόρδων και των πνευστών.

vavel1-thumb-large
Μποφίλιου, Ευαγγελάτος, Καραμουρατίδης

Στη ‘Βαβέλ’, το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, μπορεί να νιώσεις λίγο περίεργα. Και αυτό γιατί, πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι, με δυναμική, και με στίχους που δεν χαϊδεύουν αυτιά, που ίσως δεν περίμενες να ακούσεις από την γνωστή ερμηνεύτρια. Το κομμάτι είναι υπέροχο, η φωνή με ιδιαίτερη πυγμή, σχεδόν θυμωμένη, που όμως μπορεί να αναρωτηθείς: ’’Ποια είναι αυτή η τραγουδίστρια, που μοιάζει η φωνή της με της Μποφίλιου;’’ Και αυτό, μόνο και μόνο γιατί δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοιο. Σε ίδιο επίπεδο δυναμικής και περιεχομένου, κινούνται και τα ‘Ανταλλάγματα’. Και στα δυο, συμμετέχει και χορωδία φίλων, που αποτελείται από τη Γιώτα Νέγκα, Σπύρο Γραμμένο, Κώστα Τσίρκα και Θέμη Καραμουρατίδη. Όμοια,  κινείται και η ‘Αντιγόνη’, σε πιο γνώριμα όμως, μουσικά μονοπάτια για εμάς.

 


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ | REVIEW: Moa Bones – Spun


Τα ‘Μεθύσια’, το ‘Δάκρυ’ όπως και ‘Τα Επόμενα Φιλιά’, θα τα χαρακτηρίζαμε μπαλάντες  λαϊκές, καθώς τα παραδοσιακά όργανα και ρυθμός,  κυριαρχούν. Με τους  στίχους του ‘Επιζώντες’, θα λέγαμε,  πως  το τρίο πραγματεύεται εκείνο το “ευχαριστώ”, για όλα όσα έχουμε, μα πολλές φορές δεν εκτιμάμαι. Το ‘Hotel Vienna’, διαθέτει όλα όσα έχουμε αγαπήσει στην Νατάσσα Μποφίλιου: ταξιδιάρικες μελωδίες, μια καταπληκτική φωνή και στίχοι γεμάτοι συναίσθημα. ‘Η Ομορφιά στην Αθήνα’, προσωπικά,  μου θύμισε αυτά τα ευχάριστα μουσικά διαλλείματα, στον παλιό, ελληνικό κινηματογράφο, όπου οι ηθοποιοί χόρευαν και τραγουδούσαν, με φόντο έναν Παρθενώνα ή μια Πλάκα. Τέλος, στο ‘Τα δικά μου Τραγούδια’, με ύφος ενδοσκοπικό, η Νατάσσα Μποφίλιου, μας εξηγεί τα βήματα και τις δυσκολίες, μέχρι την δημιουργία ενός κομματιού, ενός παιδιού όπως συνηθίζουν να λένε πολύ εύστοχα, οι καλλιτέχνες.

Όπως προείπαμε, θεωρώ την ‘Βαβέλ’, την πιο ώριμη δουλειά της Νατάσσας Μποφίλιου. Λάτρεψα το ομώνυμο τραγούδι, (εθίστηκα σε αυτό, θα έλεγα). Με εξέπληξε πολύ ευχάριστα, ο νέος αέρας που διαπνέει τον δίσκο, όσων αφορά τη θεματολογία του. Μα περισσότερο, ενθουσιάστηκα με όλον αυτό τον μουσικό κόσμο, με αυτή τη μουσική Βαβέλ, όπου νότες, στίχοι, στοιχεία, λαϊκά, έντεχνα και βαλκανικά, συνυπάρχουν και δένουν μεταξύ τους, τόσο αρμονικά. Αξίζει φυσικά να ειπωθεί πως ο δίσκος ηχογραφήθηκε ζωντανά, με σύσσωμη την ορχήστρα που πήρε μέρος στο δίσκο. Προτείνω ανεπιφύλαχτα μια επίσκεψή σας τουλάχιστον, σε αυτή τη Βαβέλ!

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Agorase_to_CD

vavelΜπορείς να ακούσεις το ‘Βαβέλ’ στο Spotify ή να το αγοράσεις στα iTunes.

Advertisements