Ημέρα Ανεξαρτησίας: Νέα Απειλή (Independence Day: Resurgence) – Κριτική Ταινίας

Έτος 1996: μια παρέα εφήβων πάει σινεμά να δει μια νέα ταινία. Μετά από 2μιση ώρες βγαίνουν από τον κινηματογράφο με μια έκφραση ικανοποίησης και την κλασική ατάκα “ταινιάρα” να συνοδεύει τις κριτικές τους. Έτος 2016: μια ελαφρώς διαφοροποιημένη παρέα 30ρηδων πλέον (μεγαλώσαμε την τύχη μου!) εισέρχεται στην κινηματογραφική αίθουσα με έναν εφηβικό ενθουσιασμό για να δουν ένα από τα πολυαναμενόμενα sequels της φετινής χρονιάς. Έπειτα από 2 ώρες και πολλά ποπκόρν, η παρέα αποχωρεί σιωπηλή και με τη γκριμάτσα “τόσα χρόνια για αυτό;”.

Independence day 2 λοιπόν, Ημέρα ανεξαρτησίας 2 ελληνιστί. Ως υπέρμαχος της πρώτης ταινίας, μια από τις “αμερικανιές” που λάτρεψα ως έφηβη και χαλαρά την ξαναβλέπω με ποπκόρν και αγωνία, μια χαλαρή νύχτα που θέλω κάτι ευχάριστο να περάσει η ώρα μου, πήγα στον κινηματογράφο με την ανάλογη αναμονή ζωγραφισμένη στη φάτσα μου! Έχοντας στο μυαλό την πρώτη ταινία, αλλά και μια καχυποψία προερχόμενη από τη γνώμη μου για τα sequels -βλέπε Alice through the looking glass, aka θεωρίες της Εύας νούμερο 1-, δεν φανταζόμουν ότι θα έβλεπα ένα κακό copy paste της πρώτης ταινίας. Και η ταινία άρχισε.

Για όσους δεν ξέρουν την πρώτη – τελική αξιολόγηση Must Watch – δείτε την, αξίζει 2μιση ώρες από το χρόνο σας. Και θα μπορείτε και να προβείτε στις αναπόφευκτες συγκρίσεις μεταξύ των δύο ταινιών.

id4-gallery4

Σύγκριση πρώτη – Η υπόθεση. Ιndependence day 1: Οι εξωγήινοι επιτίθενται στη γη με σκοπό την καταστροφή της, οι ήρωες/πατριώτες/σωτήρες Αμερικάνοι σώζουν την κατάσταση. Ιndependence day 2: οι εξωγήινοι ξανά επιτίθενται στη γη, η οποία έχει φτιάξει ένα καλύτερο αμυντικό σύστημα. Μαθαίνουμε ότι εν τέλει δεν είχαν εξουδετερωθεί όλοι οι εξωγήινοι, αλλά σε κάποια μέρη μείναμε και πολεμούσαν με τους γήινους για χρόνια (;). Οι Αμερικάνοι σώζουν την κατάσταση, όπως πάντα.  Μεγάλο μείον τα κοινά σημεία, αντί να σκεφτούν κάτι πρωτότυπο, προτίμησαν να πατήσουν στην γνώριμη συνταγή και να κάνουν μια ταινία σχεδόν αντιγραφή της πρώτης (Για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά δεν μ’ αγαπάς…). Μεγάλη διαφορά, η δράση στην πρώτη ταινία αργεί, σου δίνει χρόνο να γνωρίσεις τους χαρακτήρες, να καταλάβεις τι γίνεται, να τελειώσεις τα ποπκόρν και το αναψυκτικό σου και μετά να αγχωθείς και να φας τα νύχια σου από την αγωνία, επειδή τα ποπκόρν τελείωσαν. Στην δεύτερη ταινία, μόλις ξεκινάει και αφού το πρώτο ποπκόρν έχει μπει σε τροχιά για το στόμα σου, το πρώτο διαστημόπλοιο καταστρέφεται.

Σύγκριση δεύτερη – Ηθοποιοί. Στην πρώτη ταινία το επιτυχημένο δίδυμο των Will Smith και Jeff Goldblum χαρίζουν άπειρο γέλιο, στιγμές έντασης, στιγμές αμερικάνικου πατριωτισμού, στιγμές καλής ηθοποιίας και στιγμές περιπέτειας. Στην δεύτερη ταινία βλέπουμε τον Goldblum αρκετά μεγαλύτερο πλέον (Tι δουλειά κάνεις; Παίζω σε sequels, βλέπε Jurrasic Park) να ξαναείναι το μυαλό της υπόθεσης και να περιτριγυρίζετε από τους ίδιους ηθοποιούς γερασμένους, προφανώς όλοι τους βρήκαν ευκαιρία για μια “αρπαχτή” με αυτήν την ταινία. Και ο Will Smith παίζει. Σε μια σκηνή στην αρχή. Σε αφίσα (say whaaaat?). Και πέρα από τους γνώριμους, προστέθηκαν όμορφα αγόρια και κορίτσια για να έχει κάποιο νόημα η ταινία (κάποιο τί;). Είχε και κάποιες καλές στιγμές ηθοποιίας, δεν μπορώ να πω. Αλλά καλές απλά. Βεβαίως, δεν φταίνε μόνο οι ηθοποιοί σε αυτό. Οι χαρακτήρες είναι γραμμένοι αρκετά πρόχειρα θα έλεγα. Οπότε και θέληση να είχε κάποιος ηθοποιός, δεν είχε και την καλύτερη βάση για να χτίσει επάνω.

independence-day-trailer-001

Σύγκριση τρίτη – γραφικά. Εντάξει, αν μια ταινία χάνει σε υπόθεση και ηθοποιία, πώς μπορεί να αναπληρώσει το κενό; Με τα γραφικά. Και η ταινία έχει σαφώς καλύτερα γραφικά από την πρώτη. Βεβαίως, βασίζεται στην υπερβολή, για παράδειγμα το κεντρικό διαστημόπλοιο αντί να καλύπτει με το μέγεθός του την Νέα Υόρκη καλύπτει τη μισή γη. Σε αυτόν τον τομέα η ταινία εντυπωσιάζει. Προσπαθεί τουλάχιστον.

Ας κάνουμε τον απολογισμό. Σενάριο βασισμένο, αν όχι αντιγραμμένο, στην πρώτη ταινία, ρόλοι γραμμένοι σχετικά πρόχειρα, μέτρια ηθοποιία, γραφικά ικανοποιητικά. Είναι μια “αμερικανιά”, πριν τη δεις ξέρεις τί πας να δεις. Βέβαια, δεν φτάνει την πρώτη ταινία, η οποία ήταν μια “αμερικανιά” με τα όλα της, από τις καλύτερες του είδους. Αξίζει να τη δεις σε μεγάλη οθόνη μόνο για τα γραφικά της. Κατά τα άλλα, μια βραδιά που δεν έχεις τι να κάνεις, δες την με την ησυχία σου στο σπίτι σου!

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Noikiase_To_Se_DVD

IDad

Advertisement

Advertisements