Red Hot Chili Peppers – The Getaway / Κριτική Άλμπουμ

 

Πέντε χρόνια! Πέντε ολόκληρα χρόνια υπομονής, μέχρι το συγκρότημα από το Λος Άτζελες της Καλιφόρνια, να επανέλθει δριμύτερο στα μουσικά δρώμενα αυτού του πλανήτη. Τότε (το 2011), το όνομα του άλμπουμ ήταν “I’m With You”. Τώρα, o ενδέκατος δίσκος τους, έχει επωνυμία “The Getaway” και υπόσχεται να μας συντροφεύσει στις καλοκαιρινές μας αποδράσεις, όποιες και αν είναι αυτές. Κυρίες και κύριοι, ο λόγος για τους Red Hot Chily Peppers και τη νέα τους δουλειά!

Ναι, είναι αυτοί οι τρελοί πενηντάρηδες, (πλην του 36χρονου κιθαρίστα Josh Klinghoffer) που δεν λένε να το βάλουν κάτω (και καλά κάνουν).  Μας έχουν χαρίσει τόσα και τόσα όμορφα κομμάτια, ώστε να συγκαταλέγονται πλέον στις κλασσικές ροκ μπάντες. Η τελευταία δουλειά τους, έχει ωστόσο μια ιδιομορφία. Πάπαλα ο Rick Rubin, απ την παραγωγή του άλμπουμ, καλώς ήρθες Danger Mouse! Μετά από 25 χρόνια στην ίδια πλευρά, ο Rick πέρασε στην αντίπερα όχθη, αφήνοντας ελεύθερη τη θέση του στον Danger, που κατά την ταπεινή μου άποψη, ανταποκρίνεται πλήρως στις περιστάσεις. Και ενώ, τριάντα τραγούδια, ήταν έτοιμα προς ηχογράφηση, ο νέος παραγωγός, τους παροτρύνει να τα αφήσουν προς το παρόν στο συρτάρι, και να αρχίσουν απ’ την αρχή, θέλοντας να σπάσει τους δεσμούς και την συναισθηματική φόρτιση του γκρουπ, με τον προκάτοχό του. Το αποτέλεσμα; Μάλλον εντυπωσιακό και πολλά υποσχόμενο.

red-hot-chili-peppers-the-getaway-ltd

Από την εισαγωγή κιόλας του πρώτου κομματιού, “The Getaway” , ο ακροατής αναγνωρίζει τον γνώριμο ήχο των Peppers, με τον Flea (μπάσο), να δίνει τον funk ρυθμό. Το “Dark Neccessities”, συνεχίζει στα ίδια βήματα. Πρόκειται για το promo κομμάτι του δίσκου, με ένα φανταστικό βίντεοκλίπ και το τραγούδι με το οποίο μας παρουσίασαν την καινούρια τους δουλειά. Ήδη, ακούγεται δυνατά σε όλα τα ραδιόφωνα. Στους ίδιους ρυθμους, κινείται το “Go Robot”, “Goodbye Angels”, “This Ticonderoga”, “The Longest Wave”, “We Turn Red’, ως τα πιο ‘δυνατά’ χαρτιά, αυτού του δίσκου, και τα οποία σίγουρα ξεχωρίζει ο ακροατής, από την πρώτη κιόλας ακρόαση. Ιδιαίτερη επίσης πινελιά, αποτελεί το πιο ‘ήσυχο’, “The Hunter”, ένα τραγούδι με αμυδρά στοιχεία jazz στα κουπλέ του. Το “Encore”, κινείται σε ελάχιστα πιο έντονο ρυθμό, με πολύ όμορφα μελωδικά στολίδια και υπέροχα ταξιδιάρικα φωνητικά.  Τέλος, το “Feasting on the Flowers” , μολονότι ακούγεται σχετικά ευχάριστα, οι στίχοι του, αποτελούν μια λυπηρή ιστορία, για τον χαμό ενός φίλου.

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για ένα δυνατό και συνάμα low tempo δίσκο, που συνεχίζει να διατηρεί τα ιδιαίτερα εκείνα χαρακτηριστικά, που έκανε τους Peppers αγαπητούς, σε όλη την μουσική υφήλιο. Φαίνεται, πως η μπάντα, δεν επιθυμεί να  πειραματιστεί με τον ήχο της, (τουλάχιστον προς το παρόν), αλλά να μαζέψει τους καρπούς, της μέχρι τώρα πορείας της, χωρίς αυτό να αποτελεί τροχοπέδη. Αυτοί είναι, έτσι τους γνωρίσαμε, για αυτό τους αγαπήσαμε. Κόντρα στο ρεύμα και τις επιταγές του εύκολου και του εμπορικού. Σε παραλία ή στο σπίτι, σε μεγαλούπολη ή σε κάποιο νησί του Ιονίου, το “The Getaway”, στα σίγουρα, αποτελεί την καλύτερη μουσική παρέα, για αυτό το καλοκαίρι!

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Agorase_to_CD


Advertisement

 

Advertisements