Mr. Robot (Season 1): The revolution will be televised – Κριτική Σειράς

Η πιο zeitgeist σειρά της  χρονιάς παίρνει μια καταπληκτική ερμηνεία από τον πρωταγωνιστή της και τις τολμηρές επιλογές του πρωτάρη σκηνοθέτη της για να καταλήξει σε μια από τις καλύτερες πρώτες σεζόν των τελευταίων ετών.

Hello, friend. Ας ξεκινήσω με ένα συμπέρασμα στο οποίο έχω καταλήξει μετά από χρόνια εμμονής με διάφορες σειρές: κάθε τηλεοπτικό πρόγραμμα έχει τον δικό του ιδανικό τρόπο παρακολούθησης. Το Game of Thrones θες να το βλέπεις σε σαραντάρα 4K τηλεόραση, το Silicon Valley σε smartwatch και το Last Week Tonight -εχμ, βασικά το Last Week Tonight θες να το βλέπεις οπουδήποτε γιατί είναι τόσο καλό. Το Mr. Robot, η σειρά με την δεύτερη μεγαλύτερη θεαματικότητα για πιλότο στην Αμερική για το 2015, θεωρώ πως πρέπει να βλέπεται σε laptop που τρέχει Linux. Σε καμία περίπτωση Windows, ούτε κατά διάνοια σε Mac.

Κι αυτό γιατί η σειρά έχει να κάνει με έναν προγραμματιστή που ακούει στο όνομα Elliot και δουλεύει το πρωί ως τεχνικός σε μια εταιρεία ηλεκτρονικής προστασίας αλλά το βράδυ γίνεται hacker-εκδικητής. Κάτι σαν τον Batman αλλά αντί για batmobile και φωνή με γρέζι, χρησιμοποιεί το PC του και σνιφάρει μορφίνη. Αδιάφορος για λεφτά, ένας αντιεξουσιαστής του πληκτρολογίου, αλλεργικός στην ανθρώπινη επαφή. Συναντάει τυχαία τον Mr. Robot, έναν πενηντάρη με αμφίεση αστέγου, που τον καλεί να γίνει μέλος της fsociety, μιας κολεκτίβας online ακτιβιστών, που έχουν σκοπό να εισβάλουν τα συστήματα της E Corp, ενός επιχειρηματικού κολοσσού που διατηρεί στο χαρτοφυλάκιο του το 70% του χρέους όλης της αμερικάνικης κοινωνίας. Το διακύβευμα δεν είναι πολύ σημαντικό: απλά αν τα καταφέρουν, θα πρόκειται για την “μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου στην ιστορία της ανθρωπότητας”. Ο πρωταγωνιστής μας μισεί αυτήν την εταιρεία -που μοιάζει πολύ με ένα αμάλγαμα Apple και Google- λόγω της παντοδυναμίας της, σε σημείο που να την έχει βαφτίσει στο μυαλό του EvilCorp. Όμως εκεί έγκειται το πρόβλημα: η επιχείρηση στην οποία δουλεύει μένει ανοιχτή γιατί συνεργάζεται με την EvilCorp. Πως το ξέρουμε αυτό; Μας το έχει πει ο ίδιος μέσω voice over που σπάει τον τέταρτο τοίχο και σε κάνει να ταυτίζεσαι μαζί του. Κι όσο περνάει ο καιρός, καταλαβαίνεις ότι ο Elliot είναι ένας αναξιόπιστος αφηγητής. Ένας τόσο αναξιόπιστος αφηγητής που δεν ξέρεις αν αυτό που βλέπεις είναι η πραγματικότητα.

Mr. Robot - Pilot

Η σειρά δημιουργήθηκε από τον Sam Esmail, ο οποίος προόριζε την ιστορία αυτή για ταινία μεγάλου μήκους αλλά ο στόχος του δεν έγινε πραγματικότητα. Αφού δεν βρήκε ανταπόκριση από κάποιο στούντιο, αποφάσισε να κάνει για πρώτη φορά στην ζωή του τηλεόραση. Κι αυτό φαίνεται. Όχι με κακό τρόπο. Με τον καλύτερο. Το γράψιμο αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά σημεία της σειράς. Οι χαρακτήρες του είναι όλοι μελετημένοι και συναρπαστικοί, οι διάλογοι περιέχουν μονολόγους διαμάντια και ατάκες όπως “η παράνομη φυλακή του χρέους” και “οι αποφάσεις μας είναι προαποφασισμένες”, η πλοκή γεμάτη ανατροπές που έχουν κερδηθεί και δεν προκύπτουν με το ζόρι, μακριά από κάθε τηλεοπτική σύμβαση. Σε όλο αυτό βοηθάει και η εξαιρετική σκηνοθεσία: o Esmail και οι υπόλοιποι αξιολογότατοι σκηνοθέτες απογειώνουν την ιστορία με φοβερά πλάνα, γωνίες λήψης και κινήσεις κάμερας που χαρίζουν ρυθμό και συμβολισμό σε κάθε καρέ.

Παρ’ όλα αυτά, το πιο δυνατό κομμάτι της σειράς είναι ο πρωταγωνιστής της. Ο Rami Malek που υποδύεται τον Elliot είναι καθηλωτικός. Με την στολή του χάκερ -μαύρο τζιν, μαύρο hoodie, μαύρο backpack- να έχει γίνει δεύτερο δέρμα του και τον τρόπο ομιλίας του να ταιριάζει τόσο πολύ στον χαρακτήρα του, δίνει ρεσιτάλ υποκριτικής. Με κάθε έκφραση του προσώπου του και την κάμερα καρφωμένη πάνω του, σε σκηνές ζωτικής σημασίας μπορεί πανεύκολα να αποδώσει από απάθεια γεμάτη απόγνωση μέχρι αγανάκτηση που προκαλεί παράλυση. Κι όλο το υπόλοιπο καστ κάνει εξαιρετική δουλειά στο να απορροφά ή να αντικρούει την ενέργεια του. Ο Mr. Robot του Christian Slater που κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα για Β’ Ανδρικό ρόλο, το σαιξπηρικό ζεύγος Wellick και ο Michael Christofer είναι κι αυτοί με την σειρά τους ένας από τους λόγους που σχεδόν κάθε σκηνή της σειράς στερείται οποιοδήποτε ψεγάδι.

Mr. Robot - Season 1

Η σειρά κάνει τόσα πράγματα καλά που θα χρειαζόταν την έκταση βιβλίου του G.R.R. Martin για να καλυφθούν πλήρως (και ποιός περιμένει τρία χρόνια για να βγει ο επόμενος τόμος;) οπότε θα επιχειρήσω την κινηματογραφική μεταφορά του: εξαιρετικές επιλογές στην μουσική (Neil Diamond FTW), ακρίβεια και επιμονή στην λεπτομέρεια (κάθε τίτλος επεισοδίου μοιάζει με αρχείο -π.χ. eps1.3_da3m0ns.mp4) και topical αναφορές  (το σκάνδαλο Ashley Madison και εικόνες από επεισόδια σε πορείες στην Ελλαδάρα). Αλλά το πιο σπουδαίο που κάνει η σειρά είναι η αδιαπραγμάτευτη κριτική που ασκεί στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, τον καπιταλισμό και την ανουσιότητα των social media με ευθείες αναφορές στο κίνημα occupy με την βοήθεια υλικού που της παρείχαν οι Anonymous (true story). Ναι, πρόκειται για μια σειρά που παίρνει θέση, την στηρίζει με στοιχεία και πάθος και μιλάει με ονόματα. Ίσως η τηλεόραση να είναι το νέο σινεμά, μιας και το Mr. Robot αποτελεί ένα κρίκο στην αλυσίδα των anti-establishment ταινιών όπως το Fight Club και το American Psycho, από τις οποίες δανείζεται στοιχεία, απροκάλυπτα κάποιες φορές.

Είναι μια σειρά που κριτικάρει την μανία για να γίνεις viral, αλλά είναι ό,τι πιο viral έχει κυκλοφορήσει εδώ και καιρό. Το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε πρώτα στο facebook της σελίδας του δικτύου που το προβάλει αλλά δείχνει τον Elliot να λέει ότι δεν έχει facebook γιατί το μισεί. Είναι μια σειρά για ένα άτομο που πονάει επειδή δεν ανήκει κάπου αλλά δεν θέλει να ανήκει πουθενά. Είναι μια σειρά που αντί να κλείνει το μάτι σου φωνάζει μέσα στο πρόσωπο. Είναι μια σειρά που έχει μία από τις καλύτερες πρώτες σεζόν τα τελευταία χρόνια, από εμπορική και κριτική σκοπιά. Είναι μια σειρά που η δεύτερη της σεζόν ξεκινάει σε λιγότερο από έναν μήνα, άρα πρέπει να την δεις πριν να είναι πολύ αργά. Η επανάσταση ξεκίνησε.

robot_2_must watch


Advertisement

Advertisements