Arrow (Season 4) – Κριτική Σειράς

Mετα κόπων και βασάνων τελείωσα και την τέταρτη σεζόν της σειράς, που θέλει να φέρει τον τίτλο ενός από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες του DC Universe, χωρίς να σέβεται ούτε στο ελάχιστο τα source material, ούτε τους fans, οι οποίοι είναι οι πρώτοι που στήριξαν και αγάπησαν τη σειρά από την πρώτη κιόλας σεζόν.

Βρισκόμαστε στην περίοδο όπου ο Oliver έχει βρει τον εαυτό του μακριά από την ηρωική του ζωή ως Arrow και έχει μετακομίσει εκτός της Star City, οπού ζει με τη Felicity, προσπαθώντας να ζήσει μια φυσιολογική ζωή και κάνοντας το κοινό ήδη από το πρώτο επεισόδιο να καταλάβει πως οι καλές εποχές της σειράς τελείωσαν μια και καλή (κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα στην προηγούμενη σεζόν).
Όλα βαίνουν καλώς, ο Oliver γίνεται η νοικοκυρά του σπιτιού μαθαίνοντας συνταγές μαγειρικής και η Felicity να παραμένει ο ίδιος χαρακτήρας για 4η συνεχόμενη σεζόν. Τότε, τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας θα ενημερώσουν τον Όλιβερ πως ένας νέος εχθρός απειλεί τη πόλη και πως ο (Green) Arrow πρέπει να επιστρέψει – αλίμονο αν είχε έρθει και ποτέ για να επιστρέψει-.

giphy

Ο νέος κακός που απειλεί την πόλη είναι ο Damien Darhk, ένας εχθρός του Ras al’ Ghul, για τον οποίο είχε γίνει “tease” στην προηγούμενη σεζόν από τον ίδιο τον Ras al’ Ghul. Νομίζοντας λοιπόν, πως ο εχθρός αυτής της σεζόν θα είναι κάτι απειλητικό και σοβαρό, έτσι ώστε να δώσει στη σειρά αυτό που της έλειπε, είπα να συνεχίσω τη σειρά χωρίς προκαταλήψεις… πόσο λάθος έκανα.

Οι δημιουργοί απέδειξαν, για άλλη μια χρονιά, ότι δεν έχουν ιδέα πως να χειριστούν μία σειρά με τόσες προοπτικές και με τόσες διαφορετικές ιστορίες να περιμένουν να ειπωθούν. Αντ’ αυτού, αναπαράγονται οι ίδιες και οι ίδιες ιστορίες με βαρετά subplots και με πολύ, πολύ, μα πάρα πολύ, μελόδραμα, το οποίο κουράζει μέχρι και έναν φαν σαπουνόπερας. Καθώς το “Olicity” δεν λέει να τελειώσει και να γίνεται ολοένα και πιο προβλέψιμο και βαρετό, μέχρι αηδίας – αλλά τι να κάνουμε που πρέπει να ικανοποιήσουμε τα 12χρονα κοριτσάκια  που βλέπουν τη σειρά, παρά τους χρόνιους φανς των κόμικ που θέλουν να δουν τον Oliver καβάλα στη μηχανή με την Black Canary.

Και μιας και αναφέρθηκα στην Black Canary, η οποία αποτελεί πλέον το φάντασμα της σειράς σε αυτή τη σεζόν και έχει 3 – 4 ατάκες ανάλογα το επεισόδιο, ας επικεντρωθούμε καλύτερα (που λέει ο λόγος) στο χιλιο παιγμένο μελό της Thea με τον Malcolm, όπου “παίζουμε” το storyline με το έφηβο αντιδραστικό κοριτσάκι που δεν αποδέχεται τον πατέρα της, όχι βέβαια ότι κάνει και κάτι για να τον αποφύγει. Τελευταίο άφησα τον Diggle, ο οποίος κρατάει μούτρα στον Oliver που του είπε ψέματα στην προηγούμενη σεζόν και σα να μη μας έφταναν τα άλλα στοιχεία σαπουνόπερας που μαστίζουν τη σειρά έχουμε και τους φίλους που δε μιλιούνται σα να έγινε σκηνικό στο σχολείο που δεν θέλουμε να το συζητάμε μπροστά σε άλλους.

ar402a_0527b

Αλλά αρκετά με τους χαρακτήρες. Ας μιλήσουμε λίγο για το στόρι, το οποίο έχει χάσει τη μαγεία των πρώτων δύο σεζόν με τα flashback πλέον να έχουν ελάχιστη, έως καμία, σημασία και να μην βγάζουν νόημα. Οι σκηνές δράσης από τα κυνηγητά στις στέγες και τα εντυπωσιακά stunts έχουν μετατραπεί σε φθηνές χωρογραφίες στη μέση του δρόμου που προκαλούν γέλιο. Όσο για το τι διακυβεύεται γιατί μην ξεχνάμε πως μιλάμε για σειρά εμπνευσμένηαπό κόμικ, αφήνει εντελώς αδιάφορο και τον πιο φανατικό της σειράς καθώς από ένα σημείο και μετά οι διαμάχες μεταξύ ήρωα και κακού αποτελούν άκρως κακογραμμένες σκηνές με ακόμα πιο γελοίες μάχες.

Συνοψίζοντας, δεν θα συνεχίσω τη σειρά για την επόμενή της -και ελπίζω τελευταία- σεζόν, διότι έχασε κάθε στοιχείο που με είχε κολλήσει στις πρώτες δύο και δε μπορούσα να περιμένω να βγει το επόμενο επεισόδιο. Από τις ερμηνείες έως το στόρι και τους χαρακτήρες με μηδενικό σεβασμό στα source material δεκαετιών η 4η σεζόν του arrow δεν είναι πάρα μια απογοήτευση σε όλα τα επίπεδα.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Markia_Kai_Agapimenoi


Advertisement

Advertisements