Michael Kiwanuka – Love & Hate

Είναι νέος, ταλαντούχος, ιδιαίτερος, έχει τις χάρες όλες! Ο λόγος; Για τον Βρετανό, με ρίζες από την Ουγκάντα, Michael Kiwanuka. Στα εικοσιεννιά του μόλις χρόνια, έχει μαγέψει κοινό και κριτικούς με την ιδιαίτερη χροιά του και σίγουρα, η soul σκηνή, βρήκε ένα παιδί θαύμα, που θα την υπηρετήσει επάξια, τα επόμενα χρόνια. Το δεύτερο άλμπουμ του, Love and Hate, ήρθε για να μας ξεσηκώσει, να μας κάνει φαν του είδους, και συνάμα, να μας συντροφεύσει, στο καλοκαίρι που έρχεται. Και επειδή θα ακουστεί πολύ, προετοιμάσου και μάθε όλα του τα τραγούδια!

Γεννήθηκε τον Μάιο του 1987 στο Muswell Hill, του Βόρειου Λονδίνου. Οι γονείς του; Πολιτικοί  πρόσφυγες από την Ουγκάντα. Ο ίδιος, από νωρίς, έδειξε την κλίση του στις τέχνες, παράτησε το Fortismere School για να γραφτεί στο Πανεπιστήμιο του Westminster, για να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία, τις τέχνες και το σχέδιο. Πριν ακολουθήσει solo καριέρα, έπαιξε με τα συγκροτήματα Chipmunk και Bashy. Αξίζει να πούμε πως το 2011, έλαβε μέρος στην περιοδεία της Adele, στην Ευρώπη και στην Βόρεια Αφρική.

Πάμε όμως στο άλμπουμ “Love and Hate” που μόλις κυκλοφόρησε. Αμέσως ξεχώρισα το ομώνυμο Love and Hate”, με την πολύ τρυφερή μελωδία και τους όμορφους στίχους.  Το διαρκές ‘πάραμ, πάραμ’, σαν backround, δίνει τον soul ρυθμό, σε ένα κομμάτι που σίγουρα θα ακουστεί πολύ και θα αγαπηθεί ακόμα περισσότερο.

 

michael-kiwanuka-love-hate-2016

Πρόκειται για ένα τραγούδι αγάπης, που γίνεται ιδιαίτερα εθιστικό (την στιγμή που γράφω σιγοψιθυρίζω: “I need something, give me something wonderful, param param..). Το δεύτερο highlight του δίσκου, δεν είναι άλλο από το gospel, Black Man In A White World”, με το ρυθμικό παλαμάκι του Michael, παραθέτοντας το προβληματισμό του, σχετικά με τον ρατσισμό.  Το δεκάλεπτο “Cold Little Heart”, έρχεται για να μας θυμίσει κάτι από Pink Floyd, με τον αργόσυρτο ρυθμό του. Στο Falling”, συνεχίζουμε το ταξίδι της ακρόασης του Michael, με ένα ακόμη gospel-style τραγούδι, ενώ στο μελαγχολικό “I’ ll Never Love”, θα ακούσουμε μια μπαλάντα, που αν είσαι χωρισμένος, μπορεί και να δακρύσεις. Όπως έχει πει και ο ίδιος, «είναι στενάχωρο τραγούδι, αλλά ευτυχώς σχετικά μικρό σε διάρκεια».  Τα One More Night” και  “The Final Frame”, αποδεικνύουν περίτρανα το ταλέντο του Kiwanuka, τόσο σε δημιουργικό επίπεδο, όσο και σε ερμηνευτικό.

Σίγουρα, στην περίπτωση του Michael Kiwanuka, έχουμε να κάνουμε με ένα ακατέργαστο διαμάντι, το οποίο σιγά, σιγά, θα αρχίσει να λάμπει, δίνοντας σε όλους εμάς, που ψάχνουμε από κάπου να πιαστούμε, έναν καλλιτέχνη, στον οποίο θα εναποθέσουμε τις ελπίδες μας, για έναν καλύτερο, μουσικό κόσμο. Ένας δίσκος, που αξίζει να ακούσετε, από την αρχή, μέχρι το τέλος, χωρίς να μετανιώσετε,  για τον χρόνο που αφιερώσατε. Michael, περιμένουμε εναγωνίως και τους επόμενους!

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Agorase_to_CD


Advertisement

Advertisements