Bob Dylan – Fallen Angels / Κριτική Άλμπουμ

 

O Μπόμπ Ντίλαν δεν είναι απλά ένας μουσικός, τραγουδοποιός ή ποιητής. Είναι ένας ζωντανός θρύλος. Ένας πρίγκιπας της ροκ, φολκ, κάντρι και μπλουζ μουσικής, που μας έμαθε να αμφισβητούμε και να σκεφτόμαστε, λίγο παραπάνω απ’ το συνηθισμένο. To  “Fallen Angels”, είναι το τριακοστό έβδομο άλμπουμ της καριέρας του εβδομηνταπεντάχρονου πλέον Μπόμπ, που δείχνει να διατηρεί, σαν το παλιό καλό κρασί, όλα εκείνα τα στοιχεία που τον έφτασαν στην κορυφή.

Στο “Fallen Angels”, όπως και στον προηγούμενο δίσκο, “Shadows in the Night”, (2015), ο Ντίλαν καταπιάνεται με κλασσικά, και για πολλούς ξεχασμένα αριστουργήματα της αμερικάνικης μουσικής ιστορίας, προσθέτοντας την δική του, μαγική πινελιά. Αξίζει να αναφερθεί, πως όλα τα κομμάτια του δίσκου, μπορείτε να τα βρείτε και από το στόμα του Frank Sinatra, σε πιο original εκδοχές. Επομένως, το άλμπουμ θα μπορούσε να αποτελέσει και ένα αφιέρωμα, στον αμερικανό θρύλο του πενταγράμμου.

1401x788-gettyimages-474013596

Ο δίσκος ξεκινά με δύο slow κομμάτια, το “Young At Heart” και το “Maybe You’ ll Be There”. Στο “Polka, Dots, and Moonbeams”, θα ακούσουμε λίγο πιο έντονο ρυθμό, μετά από μια ορχηστρική εισαγωγή. Σχεδόν όλα τα τραγούδια, είναι μπαλάντες, με το τζαζ στοιχείο να κυριαρχεί και την μοναδική χροιά του Ντίλαν να τα πλαισιώνει (βλέπε αγαπητέ αναγνώστη: “All The Way”, “Nevertheless”, “All Or Nothing At All”, “It Had To Be You”). Ξεχωρίζει το “Skylark” με τον πιο τζαζ ήχο του και το “On A Little Street In Singapore”. To σημείο του δίσκου που λάτρεψα, είναι και το πιο μελαγχολικό! (δεν είμαι και πολύ καλά, το ξέρω!). Δεν είναι άλλο, από αυτό που λέει και το όνομά του: “Melancholy Mood”. To επόμενο, πιο δελεαστικό τραγούδι, είναι το  “That Old Black Magic”, το μοναδικό dance, rock ‘n’ roll κομμάτι, που θα σε κάνει να το “σπάσεις λίγο το κορμί”. Και για το τέλος; Πάμε Χαβάη! Το “Come Rain or Come Shine”, είναι μια όμορφη μπαλάντα, με ήχους εξωτικούς, που θυμίζουν κάτι, από παρθένα νησιά του Ατλαντικού.

Γενικά, ότι δίσκο και να κυκλοφορήσει ο Ντίλαν, δεν μπορεί να φθάνει ούτε καν στο μέτριο. Είναι πάντα παραπάνω. Έχει υπάρξει τραγουδιστής της αμφισβήτησης, της πίστης, της επανάστασης.  Ίσως, τον έχουμε συνηθίσει σε άλλο στυλ, ή σε άλλους τόνους και ήχους, για αυτό και να μοιάζει λίγο περίεργο το εγχείρημά του αυτό. Κάτι τέτοιο όμως, δεν μειώνει την αξία αυτού του άλμπουμ. Παίρνει όλα εκείνα τα διαμάντια του Σινάτρα, και τα κάνει δικά του, με το πάθος που τον διακρίνει και τον χαρακτηριστικό τόνο της φωνής του. Σίγουρα, αξίζει να τον ακούσετε. Σίγουρα, πολλοί θα τον αγαπήσετε!

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

sta_itunes


Advertisement

Advertisements