Shameless – Κριτική Σειράς

Θα είμαι ειλικρινής. Ξεκίνησα να βλέπω το «Shameless» για τις ερωτικές του σκηνές και την Emmy Rossum, αλλά κυρίως για την Emmy Rossum στις ερωτικές της σκηνές. Ναι, έχω πρόβλημα, το παραδέχομαι.

Οι δημιουργοί  είναι ο Paul Abbott και ο John Wells. Ο πρώτος είναι ο συγγραφέας της ομότιτλης, βρετανικής, κωμικής σειράς και ο δεύτερος είναι άλλος ένας σεναριογράφος που δε γνώριζα, πριν ξεκινήσω να γράφω την κριτική. Βέβαια, αυτό το κείμενο αποτελεί κριτική, όσο ο Ο.Η.Ε αποτελεί όργανο που ενδιαφέρεται πραγματικά για την ειρήνη. Το «Shameless» λοιπόν αποτελεί remake μιας κωμικής, βρετανικής σειράς, η οποία διήρκησε 130 επεισόδια. Το αμερικάνικο «Shameless» βαίνει καλώς, καθώς φέτος έφτασε τα 73. Άντε βρε. Να τα εκατοστίσεις, αλλά ας μην το παρακάνουμε, γιατί είσαι καλή σειρά και άμα χαλάσεις, εγώ τι θα βλέπω; «Scandal»; Μιλάω με μία σειρά. Οκ έχω πολλά προβλήματα.

Shameless-1-ppcorn

Το σενάριο είναι ιδιαίτερο, αφού εξιστορεί την πορεία μιας κατεστραμμένης, υπερμεγέθους οικογένειας στην προσπάθειά της να επιβιώσει στο γκέτο του Σικάγο. Δηλαδή είναι σαν τη δική μου οικογένεια στις Σέρρες αλλά χωρίς το γκέτο. Επίσης, η παραπάνω περιγραφή μπορεί να κάνει τους Gallagher να μοιάζουν καημένοι και ανυπεράσπιστοι, αλλά μόνο αυτό δεν είναι. Οι Gallagher πάντα επιβιώνουν. Συνήθως εις βάρος άλλων. Ο πατέρας Frank Gallagher, τον οποίο υποδύεται ο εκπληκτικός William H. Macy, είναι ένας αλκοολικός, ναρκομανής, εξυπνάκιας μεσήλικας με έξι παιδιά, το μικρότερο εκ των οποίων είναι μαύρο, παρότι οι γονείς του είναι λευκοί. Η μεγάλη κόρη του, Fiona Gallagher, είναι το μόνο ώριμο μέλος της οικογένειας κι έχει αναλάβει έναν άτυπο ρόλο κηδεμόνα για τα πέντε αδέρφια της, αν εξαιρέσεις ορισμένες, υπερβολικές τάσεις φυγής που εκδηλώνει κατά καιρούς και συνήθως καταλήγουν με αυτήν γυμνή πάνω σε κάποιον που μόλις γνώρισε. Τώρα που το σκέφτομαι, η Fiona είναι εθισμένη στο σεξ κι εφόσον το ρόλο τον έχει αναλάβει η Emmy Rossum και όχι μία υπέρβαρη, ξανθιά, όπως ήταν αρχικά το σχέδιο των δημιουργών, τότε σε ευχαριστούμε, Fiona. Οι δύο αυτοί ρόλοι αποτελούν αρχικά τουλάχιστον τους πυλώνες της ιστορίας. Φυσικά η σειρά ακολουθεί κι άλλους χαρακτήρες, όπως δύο γείτονες, τις εκάστοτε σχέσεις της Fiona και του Frank και τα μικρότερα μέλη της οικογένειας, τα οποία με το πέρας των κύκλων μεγαλώνουν κι αποκοτούν πιο περίοπτη θέση στην ιστορία.

Η σκηνοθεσία του «Shameless» χαρακτηρίζεται από μία ωμότητα, που δεν έχω ξανασυναντήσει σε σειρά. Η κάμερα είναι συνεχώς στο χέρι του χειριστή της και τρίποδας χρησιμοποιείται μόνο αν έσπασε ο ώμος του. Αυτό δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι τα πλάνα είναι κουνημένα ή δυσνόητα. Το αντίθετο. Η απλότητα της σκηνοθεσίας και η έλλειψη κινηματογραφικών τρικ δίνει τη δυνατότητα στους ηθοποιούς να αναδείξουν το σενάριο και τις υποκριτικές τους ικανότητες και τα καταφέρνουν εξαιρετικά.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι ηθοποιοί δεν έχουν μακιγιάζ, φοράνε απλά, καθημερινά ρούχα ή ίσως κατουρημένα κουρέλια και φεύγουν από το σπίτι τους έτοιμοι να νιώσουν βιασμένοι από τη ζωή. Πρώτη αυτών είναι η Emmy Rossum, στην οποία αφιερώνω αυτό το έκτρωμα. Emmy αν διαβάζεις αυτό το κείμενο, δεν καταλαβαίνεις τίποτα, διότι είναι στα ελληνικά. Emmy, I loved you since I saw “The Phantom of the Opera” and then your sex scenes in pornhub. Please, text me. Η Emmy Rossum ως Fiona Gallagher «δίνει ρέστα, τα ζητάει πίσω κι έπειτα τα ξαναδίνει». Αυτή ήταν μία έκφραση που μόλις δημιούργησα και «ήρθε για να μείνει, να φύγει και να επιστρέψει για να μείνει». Δύο στις δύο εκφράσεις. Τι κάνω για εσένα, ρε Emmy; Άσε τον Sam Esmail, που δημιουργεί το «Mr. Robot» κι έλα σ’ εμένα. Τέλος πάντων, η Emmy Rossum είναι καταπληκτική και κουβαλάει όλη τη σειρά στην πλάτη της, μέχρι να μεγαλώσουν αρκετά οι υπόλοιποι ηθοποιοί και να αναλάβουν να τρέξουν κι αυτοί την ιστορία. Μαζί της ο εξαίσιος William H. Macy, που μοιάζει να γεννήθηκε για το ρόλο του αποτυχημένου πατέρα, ο οποίος παραμένει σχετικά συμπαθητικός, όταν ξεχνάς πόσο χάλια άνθρωπος είναι.

141230-news-mag-shameless

Κεντρικό θέμα είναι η οικογένεια, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τους δημιουργούς να ασχοληθούν γενικότερα με τις ανθρώπινες σχέσεις και να μας παρουσιάσουν έναν διαφορετικό κόσμο. Το περιβάλλον στο οποίο ζει και μεγαλώνει η οικογένεια των Gallagher είναι γεμάτο κινδύνους, φτώχια και κακές επιλογές για όλα τα μέλη της. Η σειρά είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος να περάσεις το χρόνο σου, αλλά ταυτόχρονα πρόκειται για μία σχεδόν ντοκιμαντερίστικη ματιά σε ένα κομμάτι του δυτικού κόσμου, που δεν βλέπουμε κάθε μέρα.

Με όλα τα παραπάνω, μπορεί να σχηματίζεται τη γνώμη ότι η σειρά είναι άκρως δραματική κι έχετε εν μέρει δίκαιο. Οκ τώρα μιλάω με ανύπαρκτους αναγνώστες. Τι χάπι να πάρω γι’ αυτό; Το «Shameless» δεν έχει καμία ντροπή, γι’ αυτό παρά το δράμα των χαρακτήρων του, είναι γεμάτο κωμωδία. Φυσικά δεν πρόκειται για κωμωδία επιπέδου «καλοκαίρι στο Δελφινάριο». Το χιούμορ έρχεται πηγαία από τους χαρακτήρες και τις ιστορίες τους. Για την ακρίβεια το δράμα τους μεγεθύνεται σε βαθμό που περνά τα όρια της τραγωδίας κι επιστρέφει στην κωμωδία. Οι δημιουργοί και οι ηθοποιοί κάνουν τόσο καλή δουλεία στην εισαγωγή των χαρακτήρων, που κάθε αστείο δουλεύει στην εντέλεια. Φυσικά όταν ολοκληρώνεται το επεισόδιο, νιώθεις πάλι λίγο χάλια και καλά κάνεις, γιατί η ζωή σου είναι σαφώς καλύτερη από αυτή των Gallagher.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

shamelESS


Advertisement

Advertisements