Limitless (Season 01)

Γνωρίζετε την θεωρία που λέει ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε το 10% του εγκεφάλου μας; Τώρα τη μάθατε. Επίσης είναι αποδεδειγμένο ψέμα, αλλά παραμένει ένα εξαιρετικό εργαλείο παραγωγής νέων ιστοριών. Αυτό συνέβη το 2011 με την δραματική ταινία επιστημονικής φαντασίας «Limitless», στην οποία πρωταγωνιστεί ο Bradley Cooper και ξανασυμβαίνει με την ομώνυμη σειρά του CBS, που ξεκίνησε φέτος.

Ο Brian Finch, ένας καθόλα κανονικός νέος αποκτά τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί το 100% του μυαλού του μέσω της χρήσης του NZT, ενός παράνομου, εθιστικού φαρμάκου. Στη συνέχεια προσλαμβάνεται από το FBI, ώστε να βοηθήσει στην επίλυση δύσκολων υποθέσεων.

Limitless-Tv-Show-Cast-Wallpaper-3422

Στη σειρά εμφανίζονται με μη αλφαβητική σειρά οι ηθοποιοί: Jake McDorman ή αλλιώς γνωστός-άγνωστος νούμερο 1, Jennifer Carpenter ή αλλιώς εξορκισμένη Emily Rose-αδερφή του Dexter και ο Michael James Shaw, που δεν θα του κάνω την τιμή να αναφέρω από πού δεν τον ξέρω. Προφανώς δεν είναι μόνο 3 οι ηθοποιοί αν και θα ήταν υπέροχο. Τώρα που το σκέφτομαι, μπορεί να έμοιαζε με ελληνική σειρά του ’90, η οποία προσπαθεί να κάνει ελεύθερη απόδοση Shakespeare σε συνδυασμό με την σκηνοθετική άποψη του Φώσκολου. Αμάν, κι αυτή η ιδέα μού αρέσει. Τι συμβαίνει; Ας πάρω ένα χαπάκι.

Το «Limitless» βασίζεται στην ίδια ιδέα από την οποία ξεκινά και η ταινία, αλλά ευτυχώς δε μένει εγκλωβισμένο εκεί. Αν και η σειρά χαρακτηρίζεται εύκολα ως θρίλερ επιστημονικής φαντασίας όπως και η ταινία˙ διαφέρει. Ο δημιουργός Craig Sweeny καταφέρνει να εισάγει μεγάλη ποσότητα κωμωδίας και δημιουργικότητας στο έργο του πετυχαίνοντας ταυτόχρονα να διατηρεί τη σειρά στο ίδιο σύμπαν με την ταινία και να δημιουργεί ένα αστυνομικό θρίλερ.

Η ιστορία συνεχίζει από εκεί που τελείωσε η ταινία. Το θέμα της σειράς είναι ξεκάθαρο. Ανακύπτει ξανά και ξανά η ιδέα της φιλίας, της αυτοβελτίωσης, της ανθρώπινης φύσης και των ορίων της.

limitless1280jpg-996184_1280w

Όσον αφορά την υποκριτική δεν υπάρχει κάτι άξιο αναφοράς, καθώς οι χαρακτήρες δεν είναι ό,τι πιο καλογραμμένο έχει περάσει από τη μικρή οθόνη. Σύμφωνα με τη μάνα μου αυτό ήταν ξεκάθαρα οι «Δύο ξένοι». Ο μόνος που μπορεί να διασωθεί υποκριτικά είναι ο Bradley Cooper, όταν εμφανίζεται. Για να μην είμαι άδικος, ο πρωταγωνιστής Jake McDorman εξυψώνει τη σειρά με το χιούμορ του, την ενέργεια του και την πειστικότητα με την οποία αποτυπώνει έναν μπαφάκια underachiever ή όπως θα τον αποκαλούσε ο παππούς μου, «Πουθενά».

Η σκηνοθεσία και το editing είναι εξαιρετικά. Η δημιουργικότητα της σειράς στο σκηνοθετικό κομμάτι δεν έχει όρια. Ωπ τι έκανα εκεί; Για παράδειγμα, κάθε φορά που ο Brian καταναλώνει NZT, η αλλαγή που συμβαίνει στο κεφάλι του αποτυπώνεται οπτικά μέσω αλλαγής των χρωμάτων στην οθόνη. Ο κόσμος μετατρέπεται από σκοτεινό σε κίτρινο και φωτεινό. Οι δημιουργοί χρησιμοποιούν ταχύτατα κοψίματα και αλλαγές στην κίνηση της κάμερας προσδίδοντας άλλοτε αίσθηση κινητικότητας, άλλοτε αγωνίας και πολλές φορές μια γερή δόση χιούμορ. Βλέποντας το πρώτο επεισόδιο, δεν περίμενα να γελάσω. Κι όμως το «Limitless» μπορεί να χαρακτηριστεί περισσότερο από το χιούμορ του, παρά από οτιδήποτε άλλο.

Πρόκειται για ένα απολαυστικό δημιούργημα με καλές προοπτικές, αν δεν κρατήσει 6 κύκλους. Ορισμένα επεισόδια είναι βαρετά κι επαναλαμβανόμενα, αλλά στην πλειοψηφία τους αποτελούν μία ευχάριστη έκπληξη κι έναν διασκεδαστικό τρόπο να ξοδέψεις 45 λεπτά από τη βαρετή ζωή σου.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

review


Advertisement

Advertisements