Quentin Tarantino: Το κινηματογραφικό «πάντρεμα» της ωμής βίας με το χιούμορ.

Με αφορμή τη σχετικά πρόσφατη κυκλοφορία της νέας ταινίας του, “The Hateful Eight”, είπα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στον σκηνοθέτη, Quentin Tarantino. Είναι, αδιαμφισβήτητα, από τους πιο διάσημους  σκηνοθέτες του 21ου αιώνα, γνωστός για το cult και αιμοβόρο κινηματογραφικό του στιλ.

Ας το πιάσουμε, όμως, από την αρχή. Γεννημένος στις 27 Μαρτίου, στο Νόξβιλ του Τεννεσί, ο Κουεντιν Τζερόμ Ταραντίνο φέτος έκλεισε 53 έτη ζωής και σχεδόν 30 κινηματογραφικής καριέρας. Έχει ξεχωρίσει για τις μη γραμμικές ταινίες του και την ωμή βία που χρησιμοποιεί. Η ταινία-σταθμός στην καριέρα του είναι ομολογουμένως, το Pulp Fiction (1994), με την οποία κατάφερε να αποσπάσει πολλά βραβεία και να συμβάλλει στην άνωδο της καριέρας πολλών από των ηθοποιών που συμμετείχαν σε αυτή.

Ο Ταραντίνο ήταν ιδιαίτερη προσωπικότητα ανέκαθεν. Σταμάτησε το σχολείο στα 15 του, οπότε και αποφάσισε να γραφτεί σε σχολή υποκριτικής. Την παράτησε 2 χρόνια μετά για να δουλέψει σε video club (?!?!). Εκεί ξεκίνησε να βλέπει ταινίες ∙ από οσκαρικές μέχρι την τελευταία καλτίλα του ντουνιά. Με αυτό τον τρόπο απέκτησε γνώσεις για τον κινηματογράφο σε επίπεδο εγκυκλοπαίδιας (ή google, με τα σημερινά δεδομένα). Κάπως έτσι και μετά από παρότρυνση του Lawrence Bender σε ένα πάρτυ, πήρε την απόφαση να γράψει το πρώτο του σενάριο, αυτό του “My best friend’s birthday”.

Image: Quentin Tarantino

Το 1992 προβλήθηκε η δεύτερη ταινία του, Reservoir Dogs, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος (όπως άλλωστε συνηθίζει), ενσαρκώνοντας έναν από την ομάδα των κακοποιών που πρωταγωνιστούν, με το κωδικό όνομα Mr.Brown. Η ταινία είχε επιτυχία, όχι όμως όση είχε το Pulp Fiction, που ήταν η επόμενη ταινία του. Το Pulp ήταν μια σπονδυλωτή ταινία (ίσως και η καλύτερη αυτού του είδους), βασισμένη σε πολύ καλό σενάριο και έξυπνους διαλόγους. Στα «συν» της τοποθετούνται, βέβαια, και οι πρωταγωνιστές που, αν και τότε δεν ήταν ακόμα «ονόματα», στην πορεία η καριέρα τους εκτοξεύτηκε. Έτσι, κέρδισε, μάλλον, το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών. Ακολούθησε μια σειρά από ταινίες που απέσπασαν κι αυτές πολύ καλές κριτικές, μέχρι που ήρθε το 2016 και το “Hateful Eight” ή αλλιώς, «Μισητοί Οκτώ».  Η συγκεκριμένη ταινία δέχτηκε «κάπως χλιαρές» κριτικές σε σχέση με τις προηγούμενές του, καθώς θεωρήθηκε βαρετή και λίγο πιο απομακρυσμένη από το συνηθησμένο στυλ του σκηνοθέτη. Παρ’όλα αυτά, όμως, προτάθηκε για τρεις Χρυσές Σφαίρες, μία εκ των οποίων είναι για τον Ένιο Μορικόνε, που «έντυσε» μουσικά την ταινία του.

Θα μπορούσα να αναφερθώ και να αναλύσω και τις υπόλοιπες κινηματογραφικές (σκηνοθετικές/σεναριακές/υποκριτικές) απόπειρες του Ταραντίνο, αλλά θα χρειαζόμουν αρκετές σελίδες και χρόνο ακόμα. Θα αρκεστώ, λοιπόν, στο να τις παραθέσω απλά σε μια λίστα, για να τις θυμηθούν οι λάτρεις και να τις ανακαλύψουν οι υπόλοιποι -«διψασμένοι» για λίγο ακόμα Ταραντίνο- θεατές.

Σενάριο και Σκηνοθεσία

-My best friend’s birthday (1987)

-Reservoir Dogs (1992)

-True Romance (1993)

-Pulp Fiction (1994)

-Natural Born Killers (1994)

-Four Rooms (1995)

-From Dusk Till Dawn (1996)

-Jackie Brown (1997)

-Kill Bill Vol.1 (2003)

-Kill Bill Vol.2 (2004)

-Sin City (2005)

-Death Proof (2007)

-Inglourious Basterds (2009)

-Django Unchained (2013)

The Hateful Eight (2015)

Πέρα από κάποιες ταινίες που αναφέρθηκαν παραπάνω, έχει συμμετάσχει και ως ηθοποιός στις : Sleep With Me, Destiny Turn On The Radio, Desperado, Girl 6, Little Nicky, Alias (TV Show), The MuppetsWizard of Oz, Vzyat Tarantino, Hell Ride.


Advertisement

Advertisements
Tagged with: