Vikings – Κριτική Σειράς

Το «Vikings» είναι μια σειρά του 2013 που παίζεται ως σήμερα στο History Channel. Δημιουργός της είναι ο Michael Hirst που μας έδωσε το «Tudors». Κοινώς ξέρουμε τι θα περιλαμβάνει. Μάχη, ίντριγκα και σεξ. Σας κοροϊδεύω βρε. Έχει και περισσότερες ιστορικές ανακρίβειες από προπαγάνδα των Ναζί.

Πρόκειται για την ιστορία του Ragnar Lothbrok, καθώς οδηγεί το λαό του σε ανακαλύψεις και πολιορκίες πόλεων της βόρειας Ευρώπης. Ο Michael Hirst δήλωσε πως η ιστορία είναι βασισμένη στην μυθολογία, αλλά ο στόχος του ήταν να παρουσιάσει τους Vikings ως μία εθνικότητα. Οπότε πολλά από τα μέρη που συναντάμε, δεν είναι πραγματικά, αλλά αποτελούν περίεργους συνδυασμούς τοποθεσιών της σκανδιναβικής χερσονήσου. Στην πραγματικότητα το «Vikings» αφορά μία ιστορία βασισμένη σε κάποιους αληθινούς και σε πολλούς φανταστικούς χαρακτήρες που λαμβάνουν μέρος σε κάποιες αληθινές και περισσότερες φανταστικές περιπέτειες. Κι όλα αυτά προβάλλονται στο History Channel, επειδή η ειρωνεία είναι της μόδας.

Περιληπτικά συμβαίνουν τα εξής:

Ο πρώτος κύκλος αποτελείται από εννιά επεισόδια κυρίως λόγω οικονομικών περιορισμών, αλλά οι δημιουργοί λένε ότι το εννέα είναι σημαντικός αριθμός στην νορβηγική μυθολογία. Ναι κι εγώ δεν παίρνω πτυχίο πριν τα 26 μου, διότι με κουτσούλισε αετός στο πρώτο έτος. Κακό σημάδι. Στα εννέα πρώτα επεισόδια παρακολουθούμε την άνοδο του Ragnar από απλό αγρότη-πολεμιστή σε Earl. Η επιτυχία του Ragnar οφείλεται στην τόλμη και την φιλοδοξία του, η οποία τον οδηγεί στην Αγγλία για πρώτη φορά στην ιστορία του λαού του. Ταυτόχρονα γνωρίζουμε τον κόσμο του πρωταγωνιστή, την οικογένειά του και φυσικά βλέπουμε την ανταγωνιστική σχέση με τον μικρότερο αδερφό του, τον Rollo.

Ο δεύτερος κύκλος περιλαμβάνει εισβολές στην Αγγλία, αδερφικές κόντρες και χρονικά άλματα σε περισσότερες εισβολές στην Αγγλία. Προφανώς όλα αυτά συνδέονται στην περαιτέρω άνοδο του Ragnar στην ιεραρχία του κόσμου του.

Στον τρίτο κύκλο ακολουθούμε τoν βασιλιά πλέον Ragnar να εισβάλει στο Παρίσι,  σε συνδυασμό με περισσότερες αδερφικές κόντρες, χρονικά άλματα και ίντριγκες τύπου Tudors.

Ο τέταρτος κύκλος ξεκίνησε φέτος και μόλις ολοκληρώθηκε το πρώτο μισό της. Το μόνο που μπορώ να πω, χωρίς να αποκαλύψω κάτι, είναι ότι υπάρχει αδερφική κόντρα. Έκπληξη ε;

vikings_season2_episode1_gallery_8

Στα θετικά της σειράς συγκαταλέγονται οι μάχες και το σεξ. Σχετικά με τα τεχνικά ζητήματα, οφείλω να ομολογήσω ότι οι έξι υποψηφιότητες για Emmy ειδικών εφέ και μίξης ήχου, μιλάνε από μόνες τους.

Ο Travis Fimmel ως Ragnar Lothbrok είναι αγνώριστος. Όχι ότι τον ήξερα από πριν, αλλά κοιτώντας την φωτογραφία του στο Imdb, δεν τον γνώρισα. Η Katheryn Winnick υποδύεται την Lagertha. Ο Clive Standen είναι ο Rollo και ο Gustaf Skarsgård παίζει τον Floki, τον τρελό ξυλουργό και φίλο του Ragnar. Ούτε εγώ τους ήξερα και με βάση τις ερμηνείες τους, δεν σκοπεύω να τους θυμάμαι για πολύ.

Ξεκίνησα να βλέπω «Vikings» όταν ένας φίλος μου έταξε όση βία και σεξ δεν είχε το «Game of Thrones». Ήμουν μικρός κι ενέδωσα. Ομολογώ ότι ο πρώτος κύκλος διαχειρίζεται καλά την ιστορία και τους χαρακτήρες του. Εστιάζει ξεκάθαρα στον φιλόδοξο πρωταγωνιστή, στην οικογένειά του και στην θαμμένη κόντρα με τον αδερφό του. Παρά τους οικονομικούς περιορισμούς και τις αδυναμίες σε επίπεδο αφήγησης, υποκριτικής και διαλόγων, η σειρά γνωρίζει το θέμα της, χτίζει τους χαρακτήρες της και δείχνει πως έχει να πει μία ιστορία. Ο δεύτερος κύκλος ξεκινάει εξίσου καλά, αναπτύσσοντας το θέμα και την ιστορία, εισάγοντας νέους, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και ξαφνικά αρχίζει να κάνει λάθη. Με πρώτο και κυριότερο, τα ανεξήγητα και ανελέητα χρονικά άλματα που βρίσκουν τους χαρακτήρες αγέραστους κι απέθαντους. Σιγά, σιγά το «Vikings» να προσέχει περισσότερο την είσοδο νέων χαρακτήρων και την ανεξήγητη ίντριγκα παρά στην ιστορία που ξεκίνησε να αφηγείται, με αποτέλεσμα να αδικεί όσα έχει ήδη χτίσει.

vikings_s3e8_gallery_4-P

Τα καλύτερα επεισόδια είναι μακράν αυτά που περιλαμβάνουν μάχες, επειδή αναλαμβάνουν δράση οι μακιγιέρ, οι ηχολήπτες και οι χορογράφοι, αφήνοντας συγγραφείς και ηθοποιούς σε δεύτερη μοίρα. Το πρόβλημα δεν είναι η υποκριτική ικανότητα των βασικών ηθοποιών, αλλά η αδυναμία της σειράς να σηκώσει το βάρος της. Οι συγγραφείς μοιάζουν να βαριούνται να δώσουν σοβαρές λύσεις στα προβλήματα που δημιουργούν στους χαρακτήρες τους. Σπασμένο πόδι σε χίλια κομμάτια; Βάλε δύο ξύλα δεξιά αριστερά, κάνε άλμα στον χρόνο κι έγιανε. Βέλος στο πνευμόνι, πτώση από κάστρο και σπάσιμο πλευρών. Χρονικό άλμα, ύπνος, ναρκωτικά και είσαι οκ. Αποβολή κατά την εγκυμοσύνη; Λίγο αίμα, άλμα στον χρόνο και πάμε για πόλεμο. Μία σκέψη τριγυρίζει στο κεφάλι μου κάθε φορά που βλέπω ένα νέο επεισόδιο: Κρίμα, διότι οι καλές βάσεις υπήρχαν. Κατά καιρούς βλέπουμε ορισμένες αναλαμπές, όταν οι συγγραφείς θυμούνται ότι το θέμα της ιστορίας είναι η φιλοδοξία, η τόλμη και πως οδηγούν τους χαρακτήρες σε άνοδο και πτώση.

Το «Vikings» ήταν ένα δημιούργημα με τρομερές ευκαιρίες, σύντομα πήρε μια λυπηρή τροπή προς το προβλέψιμο και πλέον έχει μετατραπεί σε ένοχη απόλαυση σαν το παγωτό μετά τις δύο το βράδυ και το σεξ με την πρώην μου. Η διαφορά είναι ότι το «Vikings» σύντομα θα το παρατήσω.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Its_fun


Advertisement

Advertisements
Tagged with: