Spectre: μία “by the book” ταινία Bond

H 24η σε σειρά ταινία του James Bond ενώνει ξανά τον Daniel Craig  με τον σκηνοθέτη Sam Mendes. Χωρίς να ξεπερνά την καλλιτεχνική επιτυχία του “Skyfall” που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως η καλύτερη ταινία Bond, μετά το “Goldfinger” και το “Dr. No”, το “Spectre” μπορεί να μην φέρει τον τίτλο του καλύτερου Bond, μπορεί όμως να θεωρηθεί ως αυτό με την καλύτερη σκηνοθεσία.

Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον θάνατο της “Μ”, ο Bond έχει επιστρέψει στην ενεργό δράση και αυτή τη φορά ένας εχθρός από το παρελθόν του έχει επιστρέψει για να πάρει εκδίκηση και ακούει στο όνομα Spectre. Όσο όμως ο Bond ψάχνει ολοένα και πιο βαθιά, ανακαλύπτει πως δεν είναι ένας άνθρωπος πίσω από αυτό αλλά μια ολόκληρη οργάνωση που έχει εξαπλωθεί τα τελευταία χρόνια με μέλη που έχουν εισχωρήσει σε όλα τα επίπεδα της εξουσίας στην Αγγλία και όχι μόνο. Χωρίς να μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν, ο Bond θα βρεθεί μόνος του σε ένα σκοτεινό μονοπάτι, μη γνωρίζοντας αν θα βγει ζωντανός.

Μπαίνοντας στην αίθουσα οι προσδοκίες μου ήταν πολύ υψηλές γιατί δεν θα κρύψω ότι ήμουν μεγάλος οπαδός του αποτελέσματος που παρέδωσαν οι Craig και Mendes στο ”Skyfall”. Από υποκριτικής άποψης ο Craig ήταν άψογος διότι νιώθει άνετα πλέον με το ρόλο που του δόθηκε και έτσι του δίνεται έδαφος να εξελίξει τον ρόλο και να ξεχωρίσει από τους προκατόχους του. Η πιο εντυπωσιακή προσθήκη στο cast από θέμα ερμηνείας όμως, είναι ο κακός της ταινίας, Christoph Waltz, ο οποίος καταφέρνει να παρουσιάσει έναν απειλητικό εχθρό, με ένα πολυετές σχέδιο για να καταστρέψει τον Bond. Απειλητικός σε κάθε σκηνή, ο Waltz φέρει ένα άλλο βάρος υποκριτικά σε συνδυασμό με τον Craig. Στο θέμα του κακού όμως υπάρχουν αυτοί που θα πουν ότι δεν έφτασε την τελειότητα του Javier Bardem και υπάρχουν και αυτοί που θα υποστηρίξουν το αντίθετο. Εγώ προσωπικά ανήκω στην πρώτη κατηγορία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο Waltz δεν έκανε καλή δουλεία. Τελευταία άφησα την Monica Bellucci, η οποία κάνει ένα guest σε μία σκηνή που δεν θα ευχαριστήσει πολλούς καθώς πιστεύω ότι δεν χρησιμοποιήθηκε καλά στην ταινία άφου η παρουσία της θα μπορούσε εύκολα να γίνει πολύ πιο αισθητή. Όχι βέβαια ότι μας χάλασε που την είδαμε στο πλευρό του Bond… απλά θέλαμε κι άλλο.

SPECTRE-1-1200x675

Εκεί που η ταινία δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τον προκάτοχό της είναι το σενάριο, το οποίο φέρει πολλές ομοιότητες με άλλες ταινίες που έχουν κυκλοφορήσει πρόσφατα όπως: “Mission Impossible:Rogue Nation” και “Captain America Winter Soldier”. Aυτό όμως δε σημαίνει πως δεν ξεχωρίζει από άλλες ταινίες του είδους που δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα πέρα από δύο ώρες άμυαλης δράσης και εκρήξεων. Πέραν αυτών έχουμε να κάνουμε με μία “by the book” ταινία Bond με τα κλασικά συστατικά όπως όμορφες γυναίκες στο πλευρό του Bond για μια ή δύο σκηνές και το βασικό Bond girl που μας απασχολεί σε αυτή την ταινία αλλά θα ξεχαστεί στην επόμενη.

Όπως προείπα περίμενα να εντυπωσιαστώ από το σενάριο κάτι που η ταινία δεν το κατάφερε. Παρ’ όλα αυτά, η δράση της ήταν προσεγμένη με εντυπωσιακά stunts και ένα αγωνιώδες car chase στους δρόμους της Ρώμης. Με αποκορύφωμα την εναρκτήρια σκηνή που διαδραματίζεται στο Μεξικό, στη μέρα των νεκρών, ακολουθούμενη από το εντυπωσιακό intro με το soundtrack του Sam Smith “Writings on the wall”.

Η ταινία πέτυχε εκεί που άλλες ταινίες Bond απέτυχαν παταγωδώς. Σε σκηνές δράσεις υπήρχαν σταθερές  λήψεις χωρίς ανούσια shake cams. Με πλάνα τα οποία δεν σου επέτρεπαν να χάσεις λεπτό. Είναι μία ταινία που δεν θα απογοητεύσει του χρόνιους Bond fans αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα την βάλουν πρώτη στις καλύτερες ταινίες του Βρετανού πράκτορα. Όσο για τους απλούς θεατές που ψάχνουν ένα δίωρο με δράση και αγωνία, το “Spectre” είναι ότι πρέπει.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

Noikiase_To_Se_DVD

Advertisements