Ο Κωνσταντίνος Βήτα με τον νέο του δίσκο επιδιώκει την «Ομόνοια» / Κριτική Άλμπουμ

Επιτέλους, ήρθε η ώρα να γράψω για έναν λατρεμένο μου καλλιτέχνη. Για τον Κωνσταντίνο Βήτα μιλάω, φυσικά, που πριν ενάμιση μήνα κυκλοφόρησε το καινούριο του δίσκο με τίτλο «Ομόνοια». Φαντάζομαι οι περισσότεροι γνωρίζουν τον Κωνσταντίνο Βήτα, αν όχι ως σόλο τραγουδιστή, τουλάχιστον μέσω του συγκροτήματος που τον ανέδειξε, τους Stereo Nova.

Οι Stereo Nova (Κωνσταντίνος Βήτα, Μιχάλης Δέλτα, Αντώνης Πι) ήταν αδιαμφισβήτητα από τις πρώτες μπάντες που επηρέασαν τόσο έντονα την πορεία της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα. Διαλύθηκαν νωρίς, στο ζενίθ της καριέρας τους, κι από το 1997 κι έπειτα ακολουθούν -ο καθένας ξεχωριστά- δική τους πορεία. Ο Κωνσταντίνος Βήτα από το 1998 μέχρι σήμερα έχει ηχογραφήσει 15 δίσκους, κάποιοι από τους οποίους είναι γραμμένοι για θεατρικές παραστάσεις και ταινίες. Η μουσική του χαρακτηρίζεται κυρίως ambient, trip-hop και λίγο techno, ενώ τα κομμάτια του είναι συνήθως αργά σε ρυθμό. Χαρακτηριστικό του Βήτα (αλλά και παλαιότερα των Στέρεο Νόβα) είναι οι στίχοι που μοιάζουν με ποίηση βγαλμένη από την καθημερινότητα του.

Το album «Ομόνοια» αποτελείται από 14 φρέσκα τραγούδια, με τη χαρακτηριστική ματιά του Κωνσταντίνου και το μόνιμο αίσθημα νοσταλγίας που διακατέχει τα κομμάτια του. Οι ήχοι του δε σε μεταφέρουν σε εξωτικά και παράξενα μέρη, αλλά μελοποιούν την αστική ρουτίνα και τα συναισθήματα των σύγχρονων ανθρώπων. Οι στίχοι του πάντα μελαγχολικοί, εμπνευσμένοι από τα απλά καθημερινά πράγματα, όπως μια βόλτα στο κέντρο της πόλης ή μια πολύωρη διαδρομή με το λεωφορείο. Κοινώς, είναι ένας δίσκος στο ίδιο μήκος κύματος με τους προηγούμενους του καλλιτέχνη, χωρίς όμως να λείπει και «το κάτι παραπάνω» που επιβεβαιώνει τη μετάβαση του Βήτα από έναν νέο, ορεξάτο καλλιτέχνη σε ώριμο και κατασταλλαγμένο.

k-vita-omonoia-1024x1024

Όπως ανέφερα παραπάνω, ο δίσκος αποτελείται από 14 tracks τα οποία «δένουν» μουσικά μεταξύ τους. Διαθέτουν όλα το μοναδικό χάρισμα να <<σφηνώνουν>> στο μυαλό τις ώρες που ονειροπολείς και κάνουν τη μοναξιά να φαντάζει μόνο όμορφο συναίσθημα. Προσωπικά, έχοντας τόσο μεγάλη αγάπη για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη, δυσκολεύομαι να πω με σιγουριά ποια κομμάτια μου άρεσαν περισσότερο από το δίσκο. Νομίζω, όμως, ότι ξεχώρισα τα: “ Απόφοιτος ”, “ Το όνομά σου είναι αγάπη ” και “Μεσάνυχτα”.

Καθώς βρισκόμαστε σε μια εποχή που οι μουσικές και οι ηθικές αξίες έχουν κηρύξει πτώχευση και οι καλλιτέχνες σαν τον Κωνσταντίνο είναι ομολογουμένως δυσεύρετοι, προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους ονειροπόλους, στους  νοσταλγούς των Stereo Nova και της εποχής της αθωότητας , να αγοράσουν τον δίσκο. Οι  αξιόλογοι καλλιτέχνες άλλωστε, στη δύσκολη, για τη χώρα μας, οικονομική συγκυρία, πρέπει να αμείβονται, για να παραγάγουν έργο που προάγει την μουσική και την τέχνη γενικότερα.

 

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

CD

 


Advertisement

Advertisements
Tagged with: