Master of None (Season 1): Ο πλοίαρχος κανένας

Πως ο γνωστός κωμικός Aziz Ansari έφτιαξε μια απίστευτη κωμωδία που συγκαταλλάγεται στις καλύτερες σειρές της φετινής τηλεοπτικής σεζόν.

Προσπαθώντας να μεταφράσω τον τίτλο της σειράς στα ελληνικά μέσω google, το αποτέλεσμα που πήρα ήταν “ο πλοίαρχος κανένας”. Δηλαδή, ο Οδυσσέας; Όχι, προφανώς. Ο Οδυσσέας δεν ήταν πλοίαρχος. Η σειρά όμως επικεντρώνεται στην καθημερινή οδύσσεια (εεε; είδατε τι έκανα εκει; #blessed) ενός τριαντάρη και της παρέας του στη Νέα Υόρκη. Ακούγεται γνωστό; Ναι, είναι η περιγραφή κάθε κωμωδίας καταστάσεων που έχει δημιουργηθεί από καταβολής κόσμου. Όμως το Master of None δεν είναι ακόμα ένα sitcom.

MON4

Η πρώτη σεζόν του Master of None αποτελείται από δέκα επεισοδία και εστιάζει στις ερωτικές κι επαγγελματικές περιπέτειες του Dev, ενός τριαντάρη αμερικανοϊνδού ηθοποιού διαφήμισεων που υποδύεται ο γνωστός stand-up κωμικός Aziz Ansari. Μαζί του μια ετερόκλητη παρέα ενός μεγαλόσωμου Καυκάσιου, μιας αφροαμερικανίδας λεσβίας κι ενός Ασιατοαμερικάνου κάγκουρα. Από την καταγωγή των χαρακτήρων και μόνο, το Master of None ξεχωρίζει από το πρότυπο Φιλαράκια (έξι λευκοί σε ένα καφέ), κάτι το οποίο σχολιάζει πάρα πολύ εύστοχα σε ένα από τα επεισόδια του. Γιατί ενώ αρχίζει σαν μια τυπική κωμωδία, ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια του είδους και καταπιάνεται με δύσκολα θέματα ακριβώς όπως τον ρατσισμό στον χώρο του θεάματος, τον σεξισμό στον χώρο -χμμμμ, βασικά σε κάθε χώρο- και την σχέση της νέας γενιάς με τις μεγαλύτερες. Με έναν υπέροχο, διεσδυτικό και ξεκαρδιστικό τρόπο, χωρίς απαραίτητα να παίρνει θέση αλλά παρουσιάζοντας πάντα όλες τις πλευρές ενός ζητήματος. Το έβδομο επεισόδιο σχετικά με τον φεμινισμό ξεπερνιέται σε αρτιότητα μόνο από το προσωπικό αγαπημένο ένατο και προτελευταίο επεισόδιο του κύκλου για την προοπτική μιας μακροχρόνιας σχέσης ανάμεσα σε millenials. Ας το ξαναδώ πάραυτα.

*μισή ώρα μετά*

Εκπληκτικό επεισόδιο. Που είχαμε μείνει; Α, ναι. Στην σκηνοθεσία.

Σκηνοθετικά η σειρά θυμίζει ταινία του Woody Allen -ναι, είναι μεγάλο κοπλιμέντο και όχι, δεν το παίρνω πίσω. Τόσο η φωτογραφία όσο και το μοντάζ εξυπηρετούν ιδανικά την αισθητική της σειράς. Οι μουσικές επιλογές που κυμαίνονται από Johnny Cash μέχρι Snoop Dogg είναι μια πολύ σημαντική πτυχή της φοβερής δουλειάς που έχει γίνει πίσω από την κάμερα. Μπροστά από την κάμερα, τόσο ο Aziz όσο και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές κάνουν εξαιρετική δουλειά, απογειώνοντας τους καλοσμιλεμένους, ανθρώπινους χαρακτήρες και τους καλογραμμένους, αληθινούς διαλόγους. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο πόσο συχνά χρησιμοποιείται η φράση “ιδιαίτερη μνεία” και στους γονείς του Ansari που υποδύονται τους γονείς του πρωταγωνιστή και στην σειρά, σε μια ριψοκίνδυνη επιλογή casting που αποδίδει τα μέγιστα -όπως γίνεται φανερό σε κάθε σκηνή που κλέβει την παράσταση ο χαρισματικός πατέρας του.

MON2

Η επιλογή των δημιουργών της σειράς να ξεφύγουν από το πρότυπο “μια παρέα συναντιέται σε ένα καφέ” και να θίξουν ζητήματα που απασχολούν κάθε άτομο στα τέλη των είκοσι και στις αρχές των τριάντα είναι απόλυτα εύστοχη. Με ειλικρίνεια, αντικειμενικότητα και ευαισθησία, η σειρά προσεγγίζει την σχέση με τους γονείς, τον ορισμό της επαγγελματικής επιτυχίας, την σχέση με το άλλο φύλλο κι ανάμεσα στα δύο φύλλα και φτάνει σε πολλά σημεία να προσφέρει κάτι παραπάνω από γέλιο: συναίσθημα. Ο Ansari χρησιμοποιεί θέματα και οπτικές από το υπέροχο βιβλίο που έγραψε για το φλερτ στην εποχή του facebook, Modern Romance, και παρουσιάζει τον ήρωα του μονίμως διχασμένο ανάμεσα στις αμέτρητες επιλογές που έχει στην διάθεση του και πως αυτή η γνώση είναι δεσμευτική -κυρίως, αλλά όχι μόνο- ως προς την ανάπτυξη δεσμών με κάθε επίδοξο ταίρι.

Αρνητικό της σειράς είναι ίσως η έλλειψη πολύ δυνατών σκηνών που να προκαλέσουν τεράστιο γέλιο αλλά κάθε επεισόδιο φέρει ειδικό βάρος που αντισταθμίζει αυτό το ατόπημα. Επίσης, ένα πρόβλημα με την σειρά είναι ότι αποτελείται μόνο από δέκα επεισόδια της μισής ώρας. Αυτό. Είναι τόσο καλή που της προσάπτω το ότι δεν μπορώ να περιμένω για την δεύτερη σεζόν.

Κλείνοντας, το Master of None είναι μια σειρά που αφήνει εξαιρετικές εντυπώσεις από κάθε άποψη. Με τεράστιο κόπο, πολύ θάρρος κι εξαιρετικές επιλογές σε πρόσωπα και θέματα, είναι μια κωμωδία με την οποία θα γελάσετε, θα προβληματιστείτε και θα εκτιμήσετε παραπάνω κάθε φορά που την ξαναβλέπετε. Όπως μας δίδαξε το High Fidelity, το τι αρέσει στο σύντροφο του καθενός παίζει πολύ μεγαλό ρόλο για το μέλλον της σχέσης. Ο τύπος που πάει στα μπουζουκια δεν γίνεται να σχεδιάζει διακοπές με την βιβλιοθηκονόμο που λατρεύει τον Σούμπερτ. Όμως αν βρείτε άτομο που του αρέσει το Master of None, κάντε άμεσα friend request κι ευχαριστήστε με αργότερα. Στον γάμο σας.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

mustwatch

Advertisements