Midnight Special (Ο Εκλεκτός της νύχτας) – Κριτική Ταινίας

Η αλήθεια είναι πως πραγματικά ήθελα να μου αρέσει το Midnight Special. Και μέχρι ενός σημείου συνέβη ακριβώς αυτό. Κάπου στην πορεία όμως, άρχισε να μου τα χαλάει λιγάκι. Η ταινία έχει αρκετό σασπένς και διεγείρει την περιέργεια, όμως σε κάποια σημεία απλά αφήνει τον θεατή στα κρύα του λουτρού.

maxresdefault

Το Midnight Special του Jeff Nichols (σκηνοθέτη και σεναριογράφου του πολύ καλού Mud), είναι μία ταινία καταδίωξης με στοιχεία sci-fi και μπόλικες δόσεις οικογενειακού δράματος. Κλείνει πονηρά το μάτι στις κλασικές ταινίες του Steven Spielberg και καταφέρνει να δημιουργήσει τα ίδια συναισθήματα με τις επιτυχίες τις δεκαετίας του ‘80, όπως το E.T. και το Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου.

Ένα οχτάχρονο αγόρι λοιπόν, έχει απαχθεί όπως αναφέρεται στις ειδήσεις, από έναν άκρως επικίνδυνο άντρα και οι αρχές έχουν εκδώσει Amber Alert ψάχνοντας απεγνωσμένα να το βρουν. Το αγόρι αυτό έχει κάποιες… περίεργες ικανότητες, όπως το να βγάζει ακτίνες φωτός από τα μάτια του (κάτι σαν τον Cyclops από τους X-men). Στην πορεία μαθαίνουμε πως ο άνθρωπος που το έχει απαγάγει είναι ο βιολογικός του πατέρας. Παράλληλα με τις αρχές, το παιδί αναζητείται και από μία ομάδα ανθρώπων, τους κάτοικους του Ράντσου, οι οποίοι φαίνεται πως θεωρούν τον μικρό Alton Meyer (Jaeden Lieberher) κάτι σαν τον Μεσσία τους. Στην όλη αναζήτηση εμπλέκεται σταδιακά το FBΙ και η NSA, καθώς φαίνεται να πιστεύουν ότι ο μικρός αποτελεί κίνδυνο για την ίδια την χώρα.

Ξεκινάει έτσι, ένα ατέλειωτο κυνηγητό και σταδιακά γνωρίζουμε καλύτερα το υπόλοιπο καστ. Στον ρόλο του πατέρα, ένας ηθοποιός που δεν θα καταφέρω να συμπαθήσω ποτέ, ο Michael Shannon, δίνει ρεσιτάλ υπερπροστατευτικότητας και φαίνεται να είναι αποφασισμένος να μην αφήσει τίποτα να σταθεί στον δρόμο του, προκειμένου ο μικρός να φτάσει στον προορισμό του. Τον συνοδεύει ο παιδικός του φίλος και αστυνομικός Lucas (Joel Edgerton), που είναι σε γενικές γραμμές λιγομίλητος και στωικός. Συναντάμε τον Adam Driver στον ρόλο του πράκτορα της NSA, του οποίου ο ρόλος ταιριάζει γάντι με το παρουσιαστικό του. Την κεντρική ομάδα ηθοποιών συμπληρώνει η μητέρα του Alton, Sarah (Kirsten Dunst), η οποία υπεραγαπά το παιδί της, όμως είχε αναγκαστεί να το αποχωριστεί.

MIDNIGHT SPECIAL

Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι σε αρκετά υψηλό επίπεδο, περνώντας άρτια στον θεατή τα συναισθήματα της αγωνίας, του φόβου και της έκπληξης. Το ηχητικό μέρος αποτελείται και αυτό από πολύ χαρακτηριστικά και ταιριαστά με το ύφος κομμάτια, που, στα σημεία που πρέπει, προσδίδουν μια αίσθηση μεγαλείου. Το σενάριο είναι καλογραμμένο και εμβαθύνει αρκετά στους χαρακτήρες των πρωταγωνιστών, ενώ και οι ερμηνείες τους πείθουν απόλυτα πως πρόκειται για υπαρκτά πρόσωπα, με έντονες ιδιαιτερότητες.

Όπως ανέφερα και στην αρχή του άρθρου, η ταινία μου άφησε ανάμικτα συναισθήματα. Ενώ στο μεγαλύτερο μέρος της θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αριστουργηματική, μετά την μέση και προς το τέλος μου έδωσε την εντύπωση πως η δημιουργικότητα των συντελεστών είχε στερέψει. Πολλά αναπάντητα ερωτήματα, πολλοί ανεξήγητοι παράγοντες και μία αίσθηση μη ολοκλήρωσης του νοήματος όλων όσων πραγματεύεται η ταινία, με έκαναν σχεδόν να απογοητευτώ για αυτό που θα μπορούσε να είναι το Midnight Special. Και θα μπορούσε να είναι ένα σπουδαίο έργο στην ιστορία του κινηματογράφου.

Συμπερασματικά λοιπόν, παρ’όλη την δράση, την συγκίνηση και το μεγαλείο που παρουσιάζεται επί της οθόνης για το μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας, δε μπορώ με σιγουριά να την προτείνω για προβολή στο σινεμά. Είναι μια πολύ καλή ταινία για προβολή στο σπίτι, μπορεί να την δει άνετα όλη η οικογένεια και δε θα μετανιώσει όποιος της δώσει την ευκαιρία.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

dvd

Advertisements