The Man from Earth (2007)

Blockbusters, δράση, βία, θέαμα, εκρήξεις και πολλές, κακές θεματικά ταινίες. Μία πρόταση που περιγράφει την κινηματογραφική εποχή που ζούμε. Ενίοτε, όταν ευθυγραμμίζονται τρεις τέσσερις πλανήτες, θυσιάζεται καμιά παρθένα και ένας μετεωρίτης περνάει δίπλα από τη γη, βλέπουμε και καμιά καλή ταινία που ιντριγκάρει το μυαλό κι όχι μόνο τα μάτια μας. Πέρυσι ήταν το Ex Machina, πρόπερσι το Short Term 12 και το μακρινό 2007, ήταν το Man from Earth.

Το 2007 ήταν μία υπέροχη χρονιά. Πήγαινα σχολείο, δεν έβλεπα ταινίες πέρα από το Karate Kid κάθε σαββατοκύριακο στο Mega και ο Steve Jobs παρουσίασε το iPhone. Είναι η χρονιά του Departed και του Martin Scorsese, αλλά κάπου στο παρασκήνιο, κρυμμένο πίσω από όλο το σταριλίκι και τα φώτα της δημοσιότητας βρίσκεται ένα αριστούργημα επιστημονικής φαντασίας. Μία low budget ταινία που κάνει το low budget να αισθάνεται καπιταλιστής. Μία ταινία που ανακάλυψα προχθές, εν έτει 2016, γιατί τα καλά πράγματα, όπως η φασολάδα και το γεφύρι της Άρτας, αργούν να γίνουν. Είχα καιρό να ενθουσιαστώ τόσο πολύ για μία καθυστερημένη ανακάλυψή μου. Βέβαια, το Man from Earth είναι ανακάλυψή μου όσο η Αμερική είναι του Χριστόφορου Κολόμβου.

Η ταινία πραγματεύεται μία ιδιαίτερα απλή, αλλά εξαίσια ιδέα. Ένας καθηγητής μετακομίζει και οι φίλοι του και συνάδελφοί του, καθηγητές από διαφορετικούς επιστημονικούς χώρους, μαζεύονται σπίτι του να τον αποχαιρετήσουν. Κι αυτό το ρεμάλι αντί να τους πει «ευχαριστώ. Μιλάμε…», τους αποκαλύπτει ότι είναι 15000 ετών. Ένας cro-magnon ζει ανάμεσά μας. Γιατί και πως;

Παρότι πρόκειται για μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, το «Man from earth» εκτυλίσσεται ολόκληρο σε ένα σαλόνι. Όλη η ιστορία παρουσιάζεται μέσω διαλόγων. Οι χαρακτήρες κάνουν μία από τις γνωστές σε όλους μας «κρασοσυζητήσεις» με μόνη και μικρή διαφορά ότι ένας από αυτούς είναι άνθρωπος των σπηλαίων. Αν και ο Γιώργος εκείνο το βράδυ που είχε γίνει κομμάτια, ζωγράφισε κάτι ελάφια στον τοίχο μου…

Ο σταρ της ταινίας είναι ο συγγραφέας της. Ο σεναριογράφος Jerome Bixby είναι γνωστός από τη δημιουργία του Twilight Zone και από τη συγγραφή στη σειρά Star Trek. Τον λες και έμπειρο. Η φαντασία και η εμπειρία του τον ωθούν σε μία περίεργη επιλογή. Να πει την ιστορία και όχι να την δείξει. Κι όσο τρελό κι αν ακούγεται, το τρικ πετυχαίνει περίφημα.

maxresdefault Οι ηθοποιοί είναι γνωστοί-άγνωστοι και δεν έχει σημασία. Η υποκριτική είναι αυτή που πρέπει να είναι. Άλλωστε το σενάριο είναι που μετράει. Η ιστορία θα κουβαλούσε στις πλάτες της όλο το εγχείρημα ακόμη κι αν έπαιζαν παιδάκια νηπιαγωγείου.

Ο σκηνοθέτης Richard Schenkman προσπαθεί με ό,τι έχει στη διάθεσή του (περίπου 200.000 δολάρια) να μετατρέψει μία κουβέντα σε φαντασμαγορικό, αγωνιώδες έργο επιστημονικής φαντασίας, χωρίς να ξοδέψει ούτε ένα πλάνο σε flashback. Βλέποντας ταινίες όπως το θαμμένο «Buried» με τον Ryan Reynolds, το αριστουργηματικό «12 Angry Men» και το υποτιμημένο «Sunset Limited» κατάλαβα ότι η σκηνοθεσία ενός σεναρίου που περιλαμβάνει μόνο έναν χώρο και κινείται με βάση τον διάλογο, είναι τρομακτικά δύσκολη. Ειδικά όταν πρόκειται για επιστημονική φαντασία. Ο σκηνοθέτης πρέπει να διατηρήσει την προσοχή του κοινού στην ιστορία και στου χαρακτήρες και ταυτόχρονα να δίνει την εντύπωση μίας κινητικότητας και έντασης που δεν υπάρχει. Ο Richard Schenkman τα καταφέρνει περίφημα, αν εξαιρέσεις ορισμένα τεχνικά ζητήματα, όπως ο φωτισμός και ο ήχος, που στις εξωτερικές σκηνές είναι σαν μεταγλωττισμένη βρετανική ταινία στα κινέζικα, που την επαναμεταγλωττίσαμε στα αγγλικά με τη φωνή της Helen Keller. Φυσικά, καμία καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη κι έτσι ο Schenkman, λίγα χρόνια μετά, για να ξεπλύνει την ποιότητα από πάνω του, μας έδωσε το Abraham Lincoln vs Zombies.

Το «Man from Earth» είναι ταινία-ωδή στο μινιμαλισμό και στην αξία του καλογραμμένου διαλόγου. Μία ιστορία για τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο. Ένα θεατρικό που τυχαίνει να λαμβάνει χώρα μπροστά σε κάμερα. Άκρως απολαυστικό και ενδιαφέρον ή όπως θα έλεγε κι ένας cro-magnon: «MINDFUCK».

Advertisements