Love, Season 1: Αγάπης Αγώνας Άβολος – Κριτική Σειράς

Αγάπη. Έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις. Έτσι μου έχουν πει, τουλάχιστον. Περιμένετε, όχι, αυτό είναι ο έρωτας. Βασικά, η μετάφραση στα αγγλικά είναι η ίδια: love. Love είναι και ο τίτλος της νέας σειράς του Judd Apatow στο Netflix. Μια σειρά που ξεκινάει ως η κλασική “boy-meets-girl” ρομαντική κομεντί για να καταλήξει σε κάτι πολύ πιο σύνθετο, διαφορετικό κι ενδιαφέρον.

Η σειρά που δημιουργήθηκε από τον δημιουργό του Freak and Geeks, τον πρωταγωνιστή της και την γυναίκα του (χμμμ, να κοιτάξω αν έχει ελληνικές ρίζες κάποιος στην παραγωγή), αποτελείται από δέκα επεισόδια με διάρκεια που κυμαίνεται από τα τριάντα έως τα σαράντα λεπτά. Ακολουθεί δύο ανθρώπους στις αρχές των τριάντα που γνωρίζονται τυχαία και προσπαθούν να βρουν τι είναι αυτό που το λένε αγάπη. H Mickey, που υποδύεται η Gillian Jacobs -την γνωρίζετε από το Community ως Britta- είναι μια εθισμένη σε αλκοόλ, ουσίες και σεξ υπεύθυνη προγράμματος μιας ραδιοφωνικής εκπομπής. O Gus, που υποδύεται ο Paul Rust -τον γνωρίζετε από την σελίδα του στο IMDb- είναι ένας δάσκαλος παιδιών ηθοποιών που επειδή έχουν γυρίσματα όλη την μέρα κάνουν μαθήματα στα διαλλείματα. Αυτή πανέμορφη και cool, που καμιά φορά ξεφεύγει κι αντί να πάει στην συνάντηση των Ανώνυμων Αλκοολικών, κατεβάζει βότκες κι αποζητά την αποδοχή. Αυτός nerd και περίεργος, αλλά γλυκούλης και dorky που με αξιαγάπητο τρόπο έχει αγκαλιάσει πλήρως την περσόνα του ευγενικού, δοτικού geek. Αυτή θέλει πολλά, αυτός δίνει πολλά, τι μπορεί να πάει στραβά;

love1

Η ιστορία ξεκινάει κλασικά με το Καλό Παιδί να κυνηγάει την Ωραία Γυναίκα. Τόσο αυτός όσο κι αυτή βγαίνουν από μακροχρόνιες σχέσεις στην αρχή του πρώτου επεισοδίου και συναντιούνται στο τέλος του. Κι ενώ περιμένεις την φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων, χυλόπιτα-χυλόπιτα-γάμος, αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Αντίθετα, η σειρά αποδομεί υπέροχα τα κλισέ κάθε τυπικής κλασικής ρομαντική κομεντί με έναν απολαυστικά σαρκαστικό τρόπο, που σε κάνει να γελάς και να σφίγγεσαι αμέσως μετά. Κι όχι απαραίτητα με αυτήν την σειρά. Κάθε πτυχή του φλερτ στην εποχή του facebook είναι εκεί: το πρώτο μήνυμα που κάνεις μια μέρα να γράψεις, το πρώτο ραντεβού που ειναι γλυκό και άβολο, το πρώτο φιλί που πανηγυρίζεις λες κι έβαλες γκολ στις καθυστερήσεις τελικού Τσάμπιονς Ληγκ (όχι, δεν παίζει ο Σολσκιερ).

Η σειρά προσπαθεί να αποτυπώσει μια πραγματική σχέση ανάμεσα σε πραγματικούς ανθρώπους και το καταφέρνει με σχετική επιτυχία. Τίποτα δεν είναι μαγικό και παραμυθένιο, αλλά άβολο και άδεξιο. Οι δύο βασικοί χαρακτήρες είναι εξαιρετικά δομημένοι, κι όσο κι αν αρχικά θυμίζουν τα αρχέτυπα “Καλό Παιδί” και “Ωραία Γυναίκα”, έρχονται να ανατρέψουν την πρώτη αυτή εντύπωση με έναν ιδιοφυή τρόπο. Αυτή η ανατροπή είναι η πιο δυνατή πτυχή της σειράς. Σκοντάφτουν ο ένας πάνω στον άλλον κι ο καθένας στον εαυτό του, προσπαθούν πάρα πολύ ή πάρα πολύ λίγο, βρίσκουν εμπόδια εκεί που δεν υπάρχουν και τα ξεπερνάνε με πύρρειες νίκες. H Gillian Jacobs είναι εξαιρετική ως Mickey, κρατάει την σειρά μόνη της σε κάποιες στιγμές. O Paul Rust, αν και έχει το παρουσιαστικό ενός αβυσσαλέου nerd, δεν ξεχωρίζει με την υποκριτική του δεινότητα. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι φοβερά ανεπτυγμένοι κι έχουν δίκαια περισσότερο χρόνο στην οθόνη απ’όσο συνηθίζεται, από την Αυστραλιανή συγκάτοικο της Mickey που κλέβει την παράσταση, μέχρι τον αφροαμερικάνο φίλο και συμβουλάτορα του Gus. Οι διάλογοι είναι σε αρκετά σημεία υποδειγματικοί, με ατάκες κοφτερές, πανέξυπνες και ξεκαρδιστικές (“everyone says that blowjobs are the new making out”). Η σκηνοθεσία -παρά τους πολλούς διαφορετικούς υπεύθυνους πίσω από την κάμερα- εξυπηρετεί την ευρύτερη αισθητική της σειράς, που πλαισιώνεται από εξαιρετικές μουσικές επιλογές.

love2

Το σημαντικότερο αρνητικό της σειράς είναι σημεία της πλοκής που είναι εξαιρετικά βολικά ή κωμικά εξωπραγματικά. Πράγματα που απλά δεν γίνεται να συμβούν (spoiler free παράδειγμα: άντρας λέει όχι σε τρίο γιατί οι άλλες δύο συμμετέχουσες είναι αδερφές. Ναι, αλήθεια. Το θεωρεί κατά κάποιον τρόπο αιμομιξία. Ναι, αλήθεια. Λες και δεν έχει δει κανείς μας Game of Thrones). Ένα άλλο μειονέκτημα είναι η μεγάλη διάρκεια των επεισοδίων, που ενώ κάποιες φορές δίνει χώρο και χρόνο στην εξέλιξη των πραγμάτων, τις περισσότερες φορές δίνει υπερβολικό χώρο και χρόνο με αποτέλεσμα σκηνές και subplot χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.

Συνολικά, είναι μια σειρά που δίνει μια πιο ρεαλιστική, αληθινή προσέγγιση στις ερωτικές σχέσεις του σήμερα. Είναι μια σειρά που παρουσίαζει ανθρώπους “σπασμένους” να προσπαθούν για κάτι καλύτερο, χωρίς απαραίτητα να το καταφέρνουν. Είναι μια σειρά που σε κάνει να νιώθεις άβολα και περίεργα και παράξενα, κι αντί να λες “ωωωωω, τι γλυκό” να κλείνεις τα μάτια και να λες “ωωωω τι είναι αυτό”. Είναι όμως αστεία κι αληθινή και ιδιαίτερη. Αν δεν θες να δεις το τυπικό rom-com, δείξε λίγη αγάπη στο Love.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ:

mustwatch

Advertisements